ینی اشتباهی که من کردمو تو رو خدا نکن.برو مشاور جدی حلش کن اگه نمیشه جدا شو بخدا تمام عمر و جوونیت به باد میره اصن تحمل کردنشون کار عزراییله فقط.من سوختم شکستم داغونم میترسم دیگه اخرین چارم این باشه فرار کنم بیوفتم تو خیابون.چقد مادرم اصرار کرد تو نامزدی جدا شو منهِ خر ، گوش نکردم.اشتباه کردم اشتباه ....دو تا بچه اوردم وضعو خراب تر کردم.الان فقط نفس می کشم خیلی وقته زندگی کردنو یادم رفته😔خواهش می کنم هر کی اینو میخونه این مشکلو جدی بگیره بخاطر یه احساس وابستگیه احمقانه یا چمیدونم حس شجاعت و ژست صبوری و فرشته ی نجات پسر مردم شدن، خودشو حروم نکنه ونجات بده
عزیزم مال منم میمره برام اما چه فایده هم بددهنه هم بدبینه هم بی پول صبح تاشب ور دلمه که کسی مزاحمم نشه مرده شور دوست داشنتشونو ببرن با خودت فکر کن اگه کسی کسی رو دوست داشته باشه آزارش میده در حد جنون؟؟؟؟؟
با تک تک پیاماتون اشک ریختم.تو همین مدت کوتاه چیزی ازم نمونده.منی که دختر مستقلی بودم و اجتماعی بودم.سرکار میرفتم و کلی همه بهم احترام میذاشتن در عرض سه ماه شدم یه دختر منزوی استرسی
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
12 ثانیه پیش
21 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز