جدیدن یکی از کارهایی که خوب یادگرفتم وازش لذت می برم، شكستن قند است،
اوايل زياد وارد نبودم، نميدونستم كله قند را كجای سنگ بزارم و چه جوري ضربه بزنم
كه خورد بشه،فكر ميكردم هر چی محكمتر بزنم سريعتر خورد ميشه ، و تقريبا يك
چهارم كله قند تبديل به خاك ميشد، هميشه مراقب بودم كه انگشتم له نشه .
حالا ياد گرقتم كه چه جوری ضربه بزنم ، فهميدم شدت ضربه مهم نيست ، بلكه مكان
فرود آمدن ضربه مهمه !!!! اگر درست ضربه بزني كله قند بزرگ و سفت درست
دو نيمه ميشه ، و بعد هر نيمه نصف ميشه و .........
زمان قند خورد كردن كلی چيزهای خوب مياد توی ذهنم ، گاهی انقدر حواسم پرت ميشه
كه ديگه به سنگ نگاه نميكنم و ......
بعضی از آدمها هم خوب بلدن ضربه بزنن ، درست و بجا ، يه ضربه عميق و كاری بدون خونريزی ، ولی با دردی كه مدت طولانی توی بدنت ميمونه ، ولی خوب ، آدمها به طرز باور نكردنی ترميم پذيرن ، اگر غير از اين بود زندگی بی معنی ميشد..
دلناز🦋
آهنگ پیشنهادی:عالیجناب عشق از ایوان بند