حدیث روز

امام زمان حضرت مهدی علیه‌السلام فرمودند:

 از خدا بترسید و تسلیم ما شوید و کارها را به ما واگذارید، بر ماست که شما را از سرچشمه، سیراب برگردانیم، چنان که بردن شما به سرچشمه از ما بود، در پی کشف آنچه از شما پوشیده شده نروید. مقصد خود را با دوستی ما بر اساس راهی که روشن است به طرف ما قرار دهید.

مردی به همسرش گفت: نزد حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام برو و بپرس: آیا من از شیعیان اهل بیت هستم یا خیر؟ ـ زن آمد و پرسید، حضرت زهرا سلام الله علیها در پاسخ گفت:

 به همسرت بگو: اگر به آنچه تو را فرمان داده‌ایم عمل می کنی و از آنچه نهی کرده‌ایم پرهیز نموده‌ای از شیعیان خواهی بود و در غیر این صورت از شیعیان نیستی.

امام حسین علیه السلام می فرمایند :

بندگان خدا! از خدا بترسید و از دنیا برحذر باشید که اگر بنا بود دنیا برای کسی باقی بماند و یا یک فرد [برای همیشه] در دنیا بماند، پیامبران برای بقاء سزاوارتر و جلب خشنودی آنان بهتر و چنین حکمی خوش آیندتر بود. غیر از این نیست که  خداوند دنیا را وسیله آزمایش، و مردم را برای فانی شدن آفرید. پس تازه‌هایش کهنه و نعمتهایش زائل و شادی آن مبدل به غم می‌شود، و خانه و منزلگهی است زودگذر و کوتاه مدت. پس [برای آخرت] توشه‌ای برگیرید که بهترین توشه تقواست.

امام حسن عسکری علیه‌السلام فرمودند:

 شناخت حقوق برادران دینی، انسان را محبوب خدای رحمان می‌کند و او را به آن سلطان قهّار ، نزدیک‌تر می‌سازد؛ و به جا نیاوردن آنها، انسان را در درگاه الهی منفور می‌سازد و منزلت او را نزد خدای بزرگوار بخشنده، پایین می‌آورد.

امام حسین علیه السلام فرمودند:

 صمد، کسی است که میانْ تهی[ممکن الوجود] نیست؛ صمد کسی است که سروری و مهتریش در اوج است؛ صمد کسی است که نه می خورد و نه می آشامد؛ صمد کسی است که نمی خوابد؛ صمد آن مانایی و دائمی است که پیوسته بوده و خواهد بود.

پیامبر اکرم حضرت محمد مصطفی صلی‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم فرمودند:

زیاد استغفار کنید ؛ زیرا خداوند عز و جل استغفار را به شما یاد نداد، مگر برای این که می‏‌خواهد شما را بیامرزد.

امام جعفر صادق علیه‏ السلام فرمودند:

ایمانِ کسی برای خدا خالص نمی ‏شود، تا آن‏که خداوند، نزدش از خودش، پدرش، مادرش، فرزندانش، خانواده ‏اش و همه مردم، محبوب‏تر باشد.

امام علی علیه السلام فرمودند: 

هر روزی که بر انسان وارد شود، گوید: من روز جدیدی هستم، من بر اعمال و گفتار تو شاهد می باشم. سعی کن سخن خوب و مفید بگوئی، کار خوب و نیک انجام دهی. من در روز قیامت شاهد اعمال و گفتار تو خواهم بود. و بدان امروز که پایان یابد دیگر مرا نخواهی دید (و قابل جبران نیست).

امام هادی علیه السلام می فرمایند :
ـ در زیارت حضرت مهدی علیه‌السلام می خوانیم

 : بار خدایا، همان گونه که مرا توفیق دادی تا به پیامبر تو ایمان آورم و دعوت او را تصدیق کنم و بر من منّت نهادی که از او فرمان برم و از آیینش پیروی کنم و مرا به شناخت او و شناخت امامان از نسل او هدایت فرمودی و شناخت آنان را شرط کمال ایمان قرار دادی و پذیرش اعمال را در گرو دوستی و فرمانبری از ایشان نهادی و درود فرستادن بندگانت بر آنان را عبادت شمردی و آنها را کلید دعا و وسیله اجابت قرار دادی،  پس بر همه آنان درود فرست و مرا در دنیا و آخرت نزد آنان آبرومند و مقرّب گردان،... 

بار خدایا! وعده ای را که به آنان داده ای تحقّق بخش و زمین خود را با شمشیر قائم آنان پاک گردان و به وسیله او، حدود تعطیل شده و احکام فرو نهاده و تغییر یافته ات را برپا دار و به برکت وجود او، دلهای مرده را زنده ساز و خواستهای پراکنده را یک پارچه گردان و زنگار ستم را از راه خود بزدای تا این که حقّ، با دست او، در زیباترین چهره اش آشکار شود و در پرتو نور دولت او، باطل و باطل گرایان نابود شوند و چیزی از حقّ و حقیقت به واسطه ترس از هیچ انسانی، پوشیده نماند.

امام محمد باقر علیه السلام از پدرش علی بن حسین(ع) و ایشان از پدرشان حسین بن علی(ع) و ایشان از پدر خود علی بن ابی طالب علیهم السلام نقل فرموده اند که فرمودند:    

خدای تبارک و تعالی چهار چیز را در چهار چیز پنهان داشته است؛ 

  1- خوشنودی خود را در میان طاعتها. پس هیچ طاعتی را کوچک مشمار که بسا خوشنودی خداوند در همان باشد و تو ندانی.  

2- و خشم خود را در میان گناهان پنهان کرده. پس هیچ گناهی را کوچک مپندارد که شاید خشم خدا در همان باشد و تو ندانی.  

3- و اجابت خویش را در میان دعاهایش پنهان نموده. پس هیچ دعائی را کوچک مدار که بسا همان دعای مستجاب باشد و تو ندانی. 

4- و ولی خود را در میان بندگان خود پنهان داشته پس به هیچ بنده‏ ای از بندگان خدا با چشم حقارت منگر که شاید همان ولی خدا باشد و تو ندانی.

من دعاگوی هرمومنی هستم که بعد از یاد مصیبت امام حسین برای فرجم دعا کند

📚مکیال المکارم

امام صادق (ع) فرموده اند:

 «کسی که صبح را شب کند در حالی که بزرگترین اندوهش دنیا و خواسته های مادی باشد خداوند فقر و نیازمندی را بر سر راهش می نهد و کارش را پراکنده می گرداند و در دنیا به آنچه خواسته دست نمی یابد، مگر چیزی که برای او مقدر شده باشد؛ اما کسی که صبح را شب کند در حالی که بزرگترین اندوهش آخرت و دینداری و تحصیل رضایت خدا و پرهیز از قهر و عذابش باشد خداوند غنا و بی نیازی را در دل او قرار می دهد و کارش را منظم می کند.»

امیرالمومنین ع می‌فرمایند:

و به خدا سوگند هرگز مردمى زندگانى خرّم و نعمت فراهم را از كف ندادند، مگر به- كيفر- گناهانى كه انجام دادند كه «خدا بر بندگان ستمكار نيست» (آل‌عمران/182) و اگر مردم هنگامى كه بلا بر آنان فرود آيد، و نعمت ايشان راه زوال پيمايد، فرياد خواهند از پروردگار، با نيّت درست و دلهايى از اندوه و بيم سرشار؛ هر رميده را به آنان بازگرداند، و هر فاسد را اصلاح و بساز.

امام صادق عليه السلام می فرمایند :

ما کانَ وَ لا یکونُ وَ لَیسَ بِکائِنٍ مُوْمِنٌ إِلاّ وَ لَهُ جارٌ یؤذیهِ. وَ لَوْ أَنَّ مُؤمِناً فی جَزیرَةٍ مِنْ جَزائِرِ الْبَحْرِ، لاَنْبَعَثَ [لَبَعَثَ] اللّه‏ُ لَهُ مَنْ یؤذیهِ؛ 

هرگز اتفاق نیفتاده و نمی‌افتد و نخواهد افتاد که مؤمنی وجود داشته باشد و همسایه‌ای نداشته باشد که او را آزار ندهد. حتی اگر مؤمن در یکی از جزایر باشد، قطعاً خداوند کسی را به او می‌گمارد که او را اذیت کند».