آدم خیلی عجول و کم صبری هستم! تحمل قهر یک ساعته با شوهرم رو هم نداشتم، اما حالا شده سه شبانه روز!!! چی شد که اینجوری شد؟؟ آه کیه؟ نفرین کیه؟ دعای کیه؟!
شوهرم خیلی زود از دستم جوش می کنه و دیگه هم خاموش نمی شه!!
من از اون طلبکارم، اون از من!!
داره له می کنه منو با سکوتش، با بی محلی هاش! اما می بینم که خودشم داره له می شه، اما دم نمی زنه!!!
بچمونم که از همه بدتر! پرخاشگر شده! دعوایی شده! جیغ جیغو شده!!!!
یعنی من انقد بد و به درد نخورم؟😢
یعنی من انقد بی ارزشم و ارزش حرف زدن ندارم؟😳
یعنی من انقد جایی تو قلب شوهرم نداشتم یا شاید خودم نذاشتم که بمونه؟؟
یعنی شوهرم انقد عاشق خانوادشه که سر اونا با من حتی دیگه حرف نمی زنه و من اینو نفهمیدم و هی دست گذاشتم رو نقطه ضعفش؟؟؟؟!!!
یعنی انقد خانوادش براش مهمتر از من و بچمونه و حتی مهم تر از خودش و آرامش و آسایشش؟؟!!
یعنی انقد از من و بحث با من ناامیده که نمیخواد با حرف زدن مشکلمونو حل کنیم؟؟؟!!!!
یعنی انقد منو دوست نداشته و طوطی وار داشته باهام زندگی می کرده؟؟!!
یعنی انقد من و زحمتامو محبتامو به یاد نمیاره؟؟!😥😥😥
خدای مهربونم، خواهش می کنم دشمن شادمون نکن😳😳😳😳😳
خواهش می کنم یه ذره به دلش بنداز که من شمر زمانه نیستم که انقد از من سیر و ناامیده و منزجر و متنفر!!!!😓😓😓😓
الهی آمین
