از حرف مامانم خیلی ناراحت شدم

منم بابام بیشتر زنگ می زنه بهم که برم خونشون 

مامان منم همینه زندگیش برای اوناست غصه هاش برای ما دخترها الکی میگه دلم تنگ شده ولی یه سر به مانمیزنه بهد بچه ی داداشمو میبره پارک بچم به دنیا اومد اصلا به من نرسید بچه ی داداشمو نگه داشت زنداداشم بره کلاس حالا من تازه زایمان کردم 

گلم مادرتونه،قطعا شمارو دوست داره،حرفش بی منظور بنظر میاد،اگر ناراحت شدید با خودشون مستقیم درمیون بزارید،خودخوری فایده نداره

من خدایی ناراحت نمیشم از این اخلاق مامان چون میدونم حق داره بلاخره دختر پسر عروس داماد کردن میخوان تازه استراحت کنن نه عروس یا داماد هر روز خونشون باشن،تازه میگم مامان بابای من واقعا مشکل مالی ندارن ولی اونایی که پدر و مادرشون کارمند و اینها هستن باید اینم در نظر بگیرن که با این گرونی ها ممکنه فشار مالی هم بیاد به پدر و مادرشون

چی شده تازگیاماماناجوری رفتارمیکنن که دختراکمتربرن ،بچه های من کوچیکن وبه هرحال کمی به وسایل دست میزنن البته یکیش مامانم هیچی نمیگه ولی گاهی یجوری رفتارمیکنه که حس میکنم کمتربرم بهتره چندروزپیش اونجابودم تصمیم گرفتم که دیگه نرم این درحالیه که وقتی بیان خونه من کلی احترام میکنم ولی رفتارمامانمودوست ندارم متاسفانه آدمیم که نمیتونم خودموسرگرم کنم بادوتابچه واینجوری حرص میخورم 

آره ،آخه اکثرا دخترا بابایی ان باباها هم دخترا رو بیشتر از پسرا دوست دارن😊

وای دقیقامثل من 😐مامانم همیشه هوای مامانشوداره وزنداداش وعروسمون وتابااوناباشه اصلایادمانمیفته هرروزمیره خونه مامان بزرگم واسه همین دوست نداره مابریم که بخاطرمامجبورباشه توخونه بمونه حالانباشن اونوقت میادخونه ماولی من بازاحترام میکنم ولی اینکه محبتی به دختراش نداره ناراحتم میکنه چقددلم میخوادیکی مثل یه مامان دوستم داشته باشه احساسی که من به بچه هام دارم مامانم یک هزارمشونداره ،کمردردبدی گرفتم بخاطربغل کردن بچه دکترگفت دهروزاستراحت کن ولی نه اومدخونمون کمکم کنه ونه گفت برم خونشون مادریعنی همیشه حواسش به بچش باشه الان یک ماهه باکمردردوبدبختی کارامومیکنم کلادلسوزبچه هاش نیست 

هیچکس جای بچه ادمو نمیگیره

اونا رو بیشتر  دوست نداره

عاقل و فهمیده هست میخواد دختر و پسرش رو بواسطه عروس و داماد برای خودش نگه داره

افرین به اینهمه شعور

ماها نسل سوخته ایم دهه شصتی ودهه هفتادی های طفلکی تو بچگی پدر سالاری ومادر سالاری بود الانم که خودمون مادر پدر شدیم همه وجودمون بچه هامونه به هر حال باید قبول کنیم که مادر پدرهای ما از همون جوونیهاشونم تا بخوای از زیر بار مسوولیت شونه خالی کردن و این مدل راحت ترن که ماها مزاحمشون نشیم

دقیقایادروزهایی میفتم که حسرت یه مدادرنگی 12تایی داشتم 😢😢😢البته همه همکلاسیام مثل من بودن چون تعدادبچه زیادبودالانم حسرت محبت وتوجه پدرومادر،بچه های ماازتوجه زیاددارن بدمیشن وماازبی توجهی وبی محبتی کمبودداریم

من یادمه یه سال شاگرد اول شدم پدرم جایزه برام یه مداد رنگی 24 رنگه خرید خداییش انقدر اون موقع ها هیچی نبود انقدر حیعیم اومد ازش استفاده کنم که شدم دبیرستانی ودیگه به کارم نیومد ارثیه من رسید به برادر کوچیکم که دهه هفتادی بود اونم قشنگ از خجالتش در اومد