بارداری دوم،

سلام، با این که با برنامه ریزی با همسرم برای بار دوم باردار شدم، و کلی با ذوق و شوق بهش این خبر و دادم ولی سردی رفتارش و حتی واکنش هایی که مثلا به ویارم داره، خیلی برام سخته ، جوری که تا چن روز پیش احساس می کردم چه گفتنی داشت، وقتی اصلا هیچ حمایتی عاطفی ای نمی بینم،دریغ از کلمه ای محبت آمیز و امیدوار کننده😑، بخش از این ها رو برای اوضاع داغون کشور می دونم که همه در گیرشن، ولی برای منم این دوران و ذوقی گه داشتم هم یه بخشی از زندگیه، که با چند کلمه می تونست در اون حد قشنگ باقی بمونه، شایدم چن شاخه گل، البته همسر من کلا آدم خشکیه، و من همیشه این مشکل و باهاش داشتم، ولی ناخودآگاه حالم و با بارداری اولم مقایسه می کنم، و با این که ناخواسته بود خیلی کمکم کرد تا بپذیرم، خودم تز قبل فکر می کردم شادی داشتن دومی خیلی بیشتر خواهد بود، خیلی خیلی تو ذوقم خورده، هی می گم توقعی نداشته باش ، ولی حتی از بالا آوردن من یا این که بهش می گم بو میدی هم یه نگاه طلب کار می بینم، انگار نه انگار که ابشون قبلا پدر بوده، یا تحصیلاتی داره که حتما حال منو درک می کنه،حتی شب ها زود خوابش می بره که هیچ تقاضای جنسی ای هم نداشته که منو بیشتر به این رسونده که من بارداری خالی از محبتی خواهم داشت و کاش می دونستم اینجوری می شه، اینم بگم که از پسر اولم  ۳ سال می گذره و من با پیشنهاد و موافقت  ایشون تصمیم به بچه دار شدن گرفتیم 😐