بانو يكم دقت كنيد خودتون موضوع رو روشن كرديد!!!
وقتي تنها تنوع و دلخوشي زندگي زايش باشه معلومه كه درصورت انجام ندادنش حس كمبود هويدا مي شه!!
فكر كنيد اگر موفقيت تحصيلي يا شغلي يا حتي هنري براتون دست يافتني بود سالانه ده ها بار مورد تبريك و تمجيد قرار مي گرفتيد و ديگه با شنيدن تبريك زايش!!!! كه امريست طبيعي!!! ونه خارق العاده! اينقدر شكسته و سردرگم نمي شديد!
درضمن اون پدر و مادر باشرفي كه با توجه به شرايط موجود بچه دار نمي شن شعور و فهم خودشون رو به رُخ مي كشن!!!
ان ها خوب مي دانند نيازهاي كودك همزمان با رشدش ارتقا مي يابد!!!
كودك بي نوا فردا در جامعه بي آتيه به چه دل خوش كند؟!
يا به چه هنر و استعداد خانواده اش افتخار كند؟!!
اينها همه سبب سرخوردگي ست!!! به نحوي كه همين كودك هم درآينده تنها دلخوشي و استعدادش مي شود زايش!!!
اشرف مخلوقات بمانيد بدرود🌹