رفته چند میلیون تومن پوشک خریده که بچه تا آخرین روزهایی پیش از "دستبهآب" مثانه و رودههای مبارک رو در آسایش کامل تخلیه کنه. شادمان از این زرنگبازی و با لبخندی از رضایت روی لب توی دلاش به خودش افتخار میکنه که چه پدر خوبی هستم. خانم هم پیش خانوادهاش پز شوهر رو میده که سرش تو کاره و حسابی به فکر خانواده است.
همون روز پدر یا مادر دیگری به اون فروشگاه سر میزنن و برای بچهشون اون سایز پوشک رو میخوان اما فروشنده میگه: " آقا همه رو فروختم...داره گرون میشه مردم میآن ۱۰ تا ۱۰ تا میبرن. قراره از این هم گرونتر بشه و میگن هفته دیگه میشه بستهای ۱۰۰ تومن. شما هم هر جا پیدا کردی ۱۰، ۲۰ تا بسته بخر. معلوم نیست بعداً چی میشه..." مجبور میشن کلی بگردن تا پیدا کنن.
رفته داروخانه برای خرید فلان شیر خشک مخصوص. داروخونهچی میگه "شانس آوردید همین ۲ تا برامون مونده ولی فردا صبح برامون چند تا باکس جدید میرسه. سخت سفارش میگیرن خانم. کمیاب شده و قراره گرون بشه."
خانم میرسه خونه و به شوهر میگه "فردا برو داروخونه و هر چی شیر خشک فلان دارن بخر. ۴ جا سر زدم تا پیدا کردم و گفتن فردا موجود میشه. گرسنه نَمونه بچهام." فردا عصر یه نفر برای بچهاش از اون مدل شیر میخواد ولی مسئول داروخونه میگه "امروز یکی اومد هر چی داشتیم برد. حالا دوباره سفارش دادیم و معلوم نیست کی میرسه."
اینها رو نوشتم چون خودم بچهی شیرخشکی دارم که طبیعتاً مصرف پوشک داره. فعلاً پوشک تو خونه دارم ولی دیروز فروشگاه شهروند بودم و اتفاقی چشمام به قفسه پوشکها خورد و دیدم از سایز ۳ به بالا فقط پمپرز موجوده و مارکهای ایرانی نیستن و جاشون تو قفسهها خالیه. خانمه گفت تموم شده ولی میرسه برامون. یک بار چند وقت پیش هم داروخانه بودم شیر خشک فلان میخواستم طرف گفت یکی اومد همهاش رو برد حالا میرسه برامون. من تو خونه شیر خشک داشتم اما خونه مادرم بودم و شیر خشک کم آورده بودم مجبور شدم برم داروخانههای اطراف واسه یه قوطی کلی بگردم. خب چه وضعیه این.
خانمها، آقایون، درسته که بچه دارید، بچهتون جگرگوشهتونه و نمیتونید مریضی و گرسنگیاش رو ببینید، اما خیلیها مثل شما بچه دارند و اونها هم طاقت بیماری و بیقراری بچهشون رو ندارند. بیاید فقط به خودمون فکر نکنیم.
درسته که وضع اقتصادی خوب نیست و درآمدها ثابت مونده و کفاف نمیده، درسته که شما با خودت فکر میکنی الآن ۲۰، ۳۰ تا بسته پوشک ۶۰ تومنی بخرم بهتر از اینه که ماه آینده بستهای ۱۰۰ تومن پاش بدم و فکر مخارجتون هستید، اما باور کنید این گرونی برای همه است. من هم مثل شما. همه چی گرون شه و مخارج چند برابر، و معلوم نیست تا کجا قراره پیش بره. اکثراً هم توزیعکنندهها و فروشندهها با بدجنسی احتکار میکنن و نمیفروشن تا ضرر نکنن، ولی بیاید ماها که بچه داریم و درک میکنیم به فکر بچههای بقیه هم باشیم. خودخواه نباشیم و جمعی فکر کنیم.
خدا بزرگه، اگر خودمون به خودمون رحم کنیم خدا هم به ما رحم میکنه.
سعدی ۷۰۰ سال پیش گفت تو کز محنت دیگران بیغمی فلان. میدونم بقیهاش رو همه بلدید
