من بیست سالمه،ی دختر و ی پسر توراهی دارم،من از لحاظ عاطفه خییییلی سردم،مثلا اگ ده سال خانوادم رو نبینم عین خیالم نیست،محبت کردن بلد نیستم،دلداری ک نمیدونم چی هست،
کلا خنثی ام،از زندگی لذت نمیبرم،دوست پیدا کردن برام سخته،
مثلا وقتی مسافرت میریم شوهرم دوست داره عکس بگیره اما من علاقه ای ندارم،
کلا ذوق و شوق برای هیچی ندارم،خیلی بی اراده ام .
بعضی ادا رو میبی نم ک جذابن و سر حالن خیلی اذیت میشم،
دوست دارم ی ادم پر انرزی باشم ک هم خودش و هم دیگران دوسش دارن
چرا اینطوری شدی
خب اراده کنی حله یه مدت نقش ادم های بااحساس دربیار کم کم تاثیر میزاره روت
برو مشاور اگه شخصیتت این نباشع درست میشه. شاید ی مشکل روحی مثل افسردگی داشته باشی. روانشناس خیلی میتونه کمکت کنه ها
با آدمای خوش مشرب و سرزنده رفت و آمد داشته باش .آهنگای شاد گوش کن برقص اینا تاثیر داره
کافیه اراده کنی
کم کم میتونی رفتاراتو تغییر بدی
از اول همین طوری بودی یا تازگی ها شدی
اینا علائم افسردگیه
حتما به مشاوره و روانپزشک مراجعه کن
شئهرم ادم بددل و شکاکیه،ارتباطم با اطرافم محدود شده،با کسی رفت و امد نداریم،مهمون شیش ماه یکبار،مهمونی ک یادم نمیاد اخرین بار کی بوده،دوستم فقط یکی دارم،ائنم سه ماه ی بار تلفن میزنیم،خودم یک مقدار مشکل داشتم،ولی با این ائضاع بد تر شدم
خب این دوستای مجازی هم خوبن..بعضیاشون خیلی بامزن....مشاوره تلفنی هم میتونه کمکت کنه...معاشرت با ادمای پر انرژی میتونه روحیتو خوب کنه
