شوهر وابسته

صبر...

بفرستش پیش شون زندگی کنه.

مگه وابستگی به پدر و مادر ایرادی داره؟؟
به نظرم شما باید برای خودت یه برنامه ای بذاری که از وابستگی یه بچه به والدینش ناراحت نشی.

صحبت 

هر چیزی در حد تعادلش خوبه وابستگی بیش از اندازه هم اصلا خوب نیست حالا چه وابستگی زیاد دختر به خانواده اش چه پسر به خانواده اش

اینکه کسی به خاطر وابستگی بیش از اندازه به خانواده اش همسرشو ناراحت کنه یا حسرت خیلی چیزارو به دلش بذاره از نظر شما خوبه؟

تروخدا جلو شوهراتونو نگیرید بزارید از بودنشون لذت ببرن بخدا پدرمادرامون تا آخر عمرمون پیشمون نمیمونن مادر من همین الان خبر دادن وضعیتش خیلی بد شده دارم دیونه میشم تو شهر غریب تمام وجودم عذاب وجدانه که کنارش نبودم بهش نرسیدم بخدا دنیا خیلی بی ارزشه تا میتونین خوبی کنین احترام بگیرید ضرر نمیکنین به والله 

مورد داشتیم پسره خودش وابسته بوده روزی دوبار ننشو میدیده

باباش بچشو میبرده مدرسه میاورده

خریداش

تعمیرات خونه تو همه اینا باباش بوده ولی دختره حق نداشته سالی دوروز بیشتر مادرشو ببینه 

اونم با غر و از دماغ دراوردن

من با رابطه همسرم با خانواده اش هیچ مشکلی ندارم
علی رغم اینکه هر شب بهشون سر می زنه و در تمام امور ازشون مشورت می خواد
نه تنها مشکل ندارم که خوشحالم هستم
اما اینکه کسی حسرت چیزی رو به دل همسرش بذاره به نظرم ربطی به این مساله نداره اون در هر شرایطی بده
چه با وابستگی حسرت بذاری چه بدون وابستگی
-----
عموما مشکل عده ای از عروسها اینه که چون خودشون با خانواده شوهر مشکل دارن دوست دارن با دور کردن پسر از پدر و مادرش قدرتشون رو به رخ خانواده شوهر بکشن ، این به نظر من خیلی خیلی بد تر از اون مسائلیه که شما مطرح کردید.

عزیزم من خودم مادر یه پسرم و در اینده ان شاءالله مادرشوهر خواهم شد اصلا موافق دوری شوهرم از خانواده اش نیستم شوهر منم با خواهرا و مادرش خیلی صمیمی همستن خیلی مشورت میکنن اب میخوریم اونا خبر دارن درصورتی که مادرشوهر من یه اخلاقی داره کاری بخواد بکنه به ما نمیگه چون فکر میکنه چشم میخوره بازم اینا برام مهم نیست اینکه گفتم حسرت واسطه این گفتم که شوهرمن هم خیلی به خانواده اش وابسته اس بارها هم باهتش صحبت کردم ولی بی فایده اس من اگه بگم حسرت یه پارک رفتن یه مسافرت دو نفره به دلم مونده شاید بگی چقدر بچه ای که حسرت اینحور چیزارو میخوری ولی منم جوونم یه بار قراره جوونی کنم و زندگی کنم

من حاضرم هرشب بریم به مادرشوهرم سر بزنیم ولی ازهر پنج بار مسافرتمون یه بار با اونا بریم یا هرچیز دیگه این یه‌نمونه از وابستگی شوهرم بودشاید ازنظر خیلیا کوچیک بیاد ولی منو داره افسرده میکنه

من بعد پنج سال عید با شوهرمو پسرم تنها رفتیم مسافرت مادرشوهرم بنا بر دلایلی نتونست بیاد وگرنه اونم میومد حتما باورتون نمیشه مثل بچه هایی بودم که بدون مامانشون رفتن بیرون همش میترسیدم انقدر با مادرشوهر رفتیم دیگه خودمم عادت کردم ولی با اونا بهم خوش نمیگذره مسافرتی که خودمون رفتی خیلی عالی بود هنوزم از یاداوریش لبخند میزنم و دلم شاد میشه ولی فکر کنم حالا حالا ها دیگه اتفاق نیفته