ازدواج

نمیدونم 😢

عزيزم هر زمانى كه به نظرت درسته ازدواج كن

من به نظرم ٢٤ ٥ سالگى خوبه ولى هركى يه زمانى به پختگى ميرسه

ولى در كل اينه كه هدف تو زندگى جلوتر از همه چيز مياد 

يعنى اگر هدفت درس خوندنه

و بعد از ازدواج به هر دليلى نتونى به درس خوندنت برسى حتى با احتمال كم

بعداً پشيمون ميشى كه ازدواج مانعش شد در حالى كه شايد چيزاى ديگه مانعش شده باشن

من تو موقعيت ديگه اى بودم ولى نسبتاً مشابه

من كارامو كردم كه برم از ايران همه چيم حاضر بود كه با كسى اشنا شدم

با اينكه اصلاً قصدم نبود و هدفم رفتن بود

بعد وابسته شدم و ديگه ميخواستم ازدواج كنم

ولى تو نامزدى هر سفر خارجى كه ميرفتم و ميومدم بعد حال و هواى اونحا و ايران رو مقايسه ميكردم پشيمون ميشدم

بعد نا خداگاه مينداختم همرو گردن نامزدم كه تقصير اونه من نرفتم در حاليكه انتخاب من بوده ... و با اون سر سنگين ميشدم

البته كه نامزديمون سر مسائل ديگه به هم خورد و من داغون شدم ولى الان كه نزديك سه ماهه ميگذره ميگم دوباره ميرم و هدف من اون بوده و تو اين راه بايد با كسى اشنا شم

همین ک موافق بود بزرگ‌ترین کمکه

من چون خواهرام زود ازدواج کرده بودن و کلا تو زندگیاشون بودم ... و کلا زود  ب بلوغ رسیدم و خیلی چیزا تجربه کردم واس همین خودمو اماده دونستم واس ازدواج البته عاشق همسرم بودم و قبلش باهم دوست بودیم ... و الانم خداروشکر همچی خوبه و مشکل خاصی نداریم ☺☺☺

نظر من اینه که سن کم اهمیت ترین چیز تو ازدواجه.... حالا زیر 18هم نباید باشی! 

مهم ترین چیز آمادگیش هست.... 

من سالی که کنکور داشتم با شوهرم آشنا شدم، رتبم هم بد نشد 9000!  اما خودم علاقه ای به درس نداشتم

بله منم مثال زدم

ببین اول به اهدافت برس بعد ازدواج مطمئن باش بعد ازدواج خیلی ازمحدودیت ها بوجود میاد من همیشه حسرت میخورم کاش درسمو میخوندم کاش مدرک زبانمو میگرفتم بعدازدواج میکردم

عزیزم اینجا به جواب سوالت نمیرسی

همه چی بستگی به روحیه خودت و شرایط همسر آینده ات داره. 

ولی به طور کلی ازدواج درست تو هر سنی میتونه شیرین ترین و بهترین اتفاق زندگی باشه و چه بسا که اتفاقا همین ازدواج زمینه ی موفقیت و پیشرفت و تعالی زن و شوهر رو فراهم میکنه... فقط شرط داره.. اینکه ازدواج درست باشه.. با چشم باز، و عاقلانه...

اگه خودت آمادگی داری و شرایط خواستگارت رو میپسندی، خووووب تحقیق کن. یه کفش آهنی بپوشین و ماهها تحقیق کنید. انشالله خوشبخت شی❤

ازدواج کنی نمی تونی خوب درس بخونی،چون مشکلات و مسعولیت وبرنامه های زندگی هم هست.

😒 دماغش باد داشته

اصلا از خونه کم نمی گذارم.چون کمتر مردی ممکنه در دراز مدت تحمل کنه.دوبار فوق لیسانس انصراف دارم چون تهران و شیراز قبول شدم و نمی تونستم هم مادر باشم هم دانشجو و هم کار کنم .ولی شعر خودم راحت تر بود.

من شخصا تا ۲۵ سالگی نمی گذارم دخترم وارد زندگی متاهلی و مسئولیت هاش بشه.بعد هم حمایتش می کنم تا درسش  و کارش را به سرانجام برسونه.کارهایی که مامانم اصلا برای من نکردند