سلام. من تو خونه پدریم اصلا ارامش ندارم. جرات ندارم یه حرفی با مامانم خصوصی بزنم. اصلا راز نگه دار و محرم راز نیستن. یه داداش دهن لق مسخره دارم خیلی احمقه . قشنگ گوش می ایسته حرفای ما رو میشنوه و یا میذاره کف دست شوهرم یا یه جایی یه چیزی میگه که مخت سوت میکشه. خیلی اعصابم خورده. اصلا گاهی یه چیزایی میاد میگه که من شک میکنم که نکنه من انقد دهن لقم که حرفای زندگیمو اونجا میگم.
شوهرمم هر شب میریم اونجا بعدش با من دعوا میکنه که دهن لقی همه چیز زندگیم رو میگی بهشون
خب توهم نگو
خب به خانواده همه چیز زندگیتو نگو
برای چی هر شب میری خونه پدرت؟
خب چرا میگی؟؟؟؟
اول خونه رو بگرد داداشت نباشه ... بعدش دردو دل کن
خب شما که میدونی اینجوریه هیچی جلوشون نگو
مثلا دیشب شوهرم داشت به مامانم میگفت شاید مجبور شم ماشینم بفروشم برای خونه و داشتیم با مامانم صحبت میکردیم در این مورد داداشمم تو اتاقش بود بعد حالا امشب داداشم اومده به شوهرم میگه میخوای ماشینتو بفروشی و ال و بل و... . شوهرمم بعدش پریده به من که تو چیزی گفتی
عزیزم اول بگو خودم دهن لقم میرم میگم اگه شما نری بگی که نمیشنون
درکت میکنم ی دوست یا سایت دردل کن نگو
به داداشت بگو از این اخلاقش خوشت نمیاد و برات دردسر درست میکنه
یا مثلا اومده میگه من نمیام اسباب کشی ال کنم بل کنم مثل جهازبرونتون که پدرم درومد. انگار من گفتم باید بیای کار کنی برا من. بخدا دلم خونه همه برادر دارن منم دارم. بهش امشب گفتم حرمت خواهر برادری رو شکستی دیگه هیچ کاری باهات ندارم برام تمامی
