خسته شدم دیگه

کاش من دیر حامله میشدم 

یعنی ارزو دارم تو موقعیت تو بودم حرف مادرشوهر به جون میخریدم تا چهارماه بعد عروسی حامله بشم 

اصلا شوکه شدم ولی مصلحت خداست دیگه چاره چیه

منم زمان مجردی بعد شکستم دوسه سال خدارو صدازدم جوابمو نداد اعتکاف بودرفتم اعتکاف خدا خودش دعوتم کرد منه بی نماز چه میدونستم اعتکاف چیه یه شماره اشتباه ازسوی مرکز مسجد منو کشوند برد اعتکاف شب آخر دیگه کم آوردم چنان جیغای سرسام آورو دادایی میزدم که فقط میگفتم من گناهکارم حضرت علی چی من گناهکارم حضرت زینب چی بیا وبه بزرگی اینا ازگناهم بگذر منو ببخش وجوابمو بده  وازحال رفتم بخدایه ندایی توگوشم میگفت تموم شد چقد صدات تواین مدت که منو صدامیزدی قشنگ بود تموم شد بیا بغلم ناراحتی نداره که گفتم آخه توبه این بزرگی حاجت من که برات کاری نداره چرانمیدی گفت میدم به وقتش گفتم کیه وقتش آخه دیگه تحمل حرف مردمو ندارم گفت اونا بامن برو بزودی بهت میبخشم خدای بالاسرم شاهده ازاعتکاف اومدم به ۱۵روز نرسید حاجتمو گرفتم باورت میشه اونجا وقتی بیدارشدم همه میگفتن چت شد یهو ازشدت گلو گرفتگی صدام درنمیومد بسکه جیغ کشیده بودم من اونموقع به وجود خدا باور بردم وفهمیدم که واقعا هست

چه لزومی داره که مامانش بفهمه که میخواد از بده اگه واقعا ازمایش لازم باشه برا هر دوتون واجبه و تبعیضی در کار نیست که بخواد خودشو بی عیب و نقص نشون بده اگه دلش بچه میخواست همه تلاششو میکرد که ایراد رو پیدا کنه نه این که منتظر باشه مادرش براش تعیین تکلیف کنه

با شوهرت صحبت کن بگو اگه واقعا بچه دوس داری باید پیگیر باشیم تا اگه خدایی نکرده مشکلی هست درمان شیم

ولی واقعا از حالا بچه برات زوده زندگیتونو بکنین کسی هم حرف زد بگین ما فعلا قصد نداریم بچه دار بشیم

حتی به خونواده شوهرت بگو اون هایی که میخوان جلوگیری کنن قبلش میرن چکاپ من رفتم چکاپ خداروشکر سالم سالم هستم تا دهنشون بسته شه

حتما وقتش نیس الآن من بهت میگم سه سال صداش کردم هرشب گریه گریه گریه همچنان گریه ولی آخرش بعد سه سال بهم دادمگه من میدونستم نه روحمم خبرنداشت هیچوقت ناامید نباش بگد خدایا راضیم به رضای تو

عزیزم مث بچه ها پا نکوب زمین برا خواسته ات

خدا بهتر از من و تو میدونه چی برامون خوبه به این اعتقاد داشته باشی این حرفارو نمیزنی 

اروم باش بدون استرس ی مدت از این موضوع خارج شین 

ورزش کنین با هم بیرون برین از زندگیتون لذت ببرین

شاید تو این زمان خدا براتون صلاح نمیدونه بچه رو 

توکل کن بهش دلتو اروم  کنه 

بازم مصلحت خداست دیگه 

من اصلا شرایط نگهداری از بچه رو ندارم خونریزی داشتم شدید خود دکتر گفت اصلا امیدی به موندن نداشته باش ولی تلاش کن تا الان که مونده معجزه شده خواسته یا ناخواسته قبولش کردم با اینکه دوست نداشتم بیاد و اذیت بشه ولی وقتی میبینم تا الان مونده میگم نظر خدا خیلی بالاتره هر چی من بخوام نمیشه هر چی خدا بخواد میشه 

شوهرتم که بچه میخواد با یه ازمایش ساده متوجه میشه که سالم هست یا نه منتظر مامانش نمیشینه براش تعیین تکلیف کنه داداش من ازمایش داد نه خودش مشکلی داشت نه خانمش ولی با قرص و راهکارهایی که داد دقیق ماه بعد باردار شد خود دکتر هم گفت طبیعیه خیلیا یکی دو سال اول بچه دار نمیشن دلیل بر مشکدار بودن دو طرف نیست

من معجزه زندگیم تو کربلا بود

سفرمون اول نجف بود حرم نجفو خیلی دوس داشتم هر دفعه میرفتم از مظلومیت حضرت علی دلم میشکست و حسابی اشک میریختم رسیدم کربلا انگار اون گود بودن حرمش و غم سنگینی که تو فضا بود منو گرفته بود به هیچ عنوان اشکم  درنمیومد 

تو دلم گفتم من دعوت شده ی حضرت علی بودم امام حسین منو دعوت نکرده دوس نداشته بیام که اگه مهمونش بودم تو این فضا اینجوری بی اشک نمیبودم

عصر روزی که این حرفو تو دلم زدم بعثه رهبری همه رو دعوت کرده بود و اونجا به ی عده اسامی عربی هدیه میدادن 

و من اسمم جزء اون اسم ها بود هدیه چی بود؟

ی نگین انگشتر از سنگ قبر امام حسین قلبم داشت منفجر میشد اون لحظه خیلی حس وحشتناکی بود خیلی یعنی ظهر تا عصر که این فکر تو ذهنم بود عصرش نشونه داد بهم 😢

شما مثل چند سال قبل منی 

کاری نمیشه کرد جز صبر پنج سال اول زندگیم زهر بود هر روز جنگ اعصاب انقدر که صبر کردم و چیزی نگفتم که خانواده شوهرم خسته شدن دست از سرم ورداشتن البته روزای آخر کارد به استخونم رسیده بود  انقدر گریه کردم و التماس خدا کردم به خدا گفتم یا نجاتم بده یا طلاق میگیرم دیگه تحملم تموم شده که بلاخره بعداز پنج سال معجزه شد  و اتفاقای خوبی که منتظرش بودم افتاد پس صبور باش و امیدت به خدارو از دست نده 

امیدوارم روزای خوب زندگیت زودتر برسه

بعله حتما که ازسمت امام حسین بوده شک نکنین اونارو مارو میبینن برامون دعاو گریه میکنن ولی ما چون گناهکاریم روسیاهیم چه کنیم تواین دنیا مگه میشه پاک بود خداازمون به حرمت امام حسین بگدره ان شاءالله