توی یه روستای دور افتاده بزرگ شدم برای مدرسه شهر میرفتم همسایه ها همه باهم رفت آمد داشتیم کلن آدمای ساده ایی دور برم بود خوشگل بودم ولی بخاطر خانوادم دوست پسر نداشتم و کلن بابام یه جوری تربیت کرده بود مارو که اصلن نمیتونستم طرف این چیزا برم اصلن گوشی نداشتم تا قبل ازدواجم
ازدواجم سنتی با بود با یک پسر شهری که من دختر شانزده ساله از خدام بود شهر برم خیلی خوشتیپ بود بابام بهم گفت قبول نکن ولی گفتم نه همین خوبه خواستگار زیاد داشتم ولی روستایی با پسر عموم نشون بودم که به عموم گفتم بچتو نمیخوام خلاصه نامزد کردم دیپلم که گرفتم ازدواج کردیم گوشی گرفتم افتادم توی یه آدمایی که زمین تا آسمون فرق بود بینمون اونا خیلی باهم راحت بودن دختر عمو پسر عمو همشون محرم نا محرم هیچی من حتی نمیتونستم به صورت مردا نگاه کنم خود به خود سرم پایین میومد میدونم بنظرتون منگل میام ولی دست خودم نبود همون یکسال بعد اولین خیانت شوهرمو دیدم خیلی سخت بود ی بچه داشتم بخشیدم بچم چند ساله شد که فهمیدم جریان خیلی جدیه شوهرم با زنای متاهل توی رابطست گفتم خدایا این چه ننگ بزرگیه چطور ممکنه آنقدر کثیف باشه چهره واقعیشو دیدم که با چه آدم کثیفی زندگی میکنم اون نگاه کثیفش به زنا و اینکه من بیست پنج سالمه دیروز مجبور شدم برای کاری جلوی مدرسه دخترانه برم دخترا چشم ازش بر نمیداشتن اینم مثل اونا من فقط اضافی بودم جلوی من برای زنی که خوشش بیاد سوت میزنه با هم راه میریم دخترا بهش سلام میدن دلم میخواد جدا بشم ولی آخه با کدوم پول پشتوانه بچمو ازم میگیره دنبال راه حل گشتم و باید صبر کنم چند سالی که برم سر کار و خونه رو از چنگش دربیارم تا جایی داشته باشم بعد طلاق ولی صبرم انقدر زیاد نیست چیکار کنم بتونم تحمل کنم کاراشو من که دیر یا زود بیچارش میکنم همون مهریم بسه برای بدبخت کردنش ولی هنوز زوده بچم بهش نیاز داره برعکس حال روز من پدر به شدت دلسوزیه ولی میترسم قبلش بلایی سر خودم نیارم 🥲