دلم گرفته گفتم بگم اینجا شایدسبک بشم من وشوهرم عشقمون افسانه ای بود به سختی بهم رسیدیم اما فقط چندماه اول همه چیزخوب بود بعد عروسی فهمیدم چه اشتباهی کردم تا الان که شونزده سال می گذره ،ولی این روزا بیشتر داغونم دائم تواینستاست یای پای فیلم،نه توجه ای نه حرفی نه محبتی تا مییام حرف بزنم یاخسته اس یا ازنظرش من غرمیزنم یاحالش خوب نیست چندساله یه بیرون دوتایی نرفتیم خسیسم که هست ،مسافرتم خبرم سالی یکبار میبره اونم فقط مادرش بایدهمیشه باشه خدا می دونه مادرش خوب بودحرفی نداشتم ولی اول تاآخرسفرزهرمارم می کنه ازبس غرمیزنه حسادت می کنه میگه توباشوهرت کنارهم راهم نرین مثل هووهاست،یابگم حوصلم سررفته مادرش رو میگه دعوت کنیم ،داغونم افسرده دلم خیلی پره انگارهزارسالمه نه شوقی نه هیچ چیز فقط بخاطر بچه هام زنده ام ،بچه هام موفقن میدونم به جایی میرسن بشرطی من بالاسرشون باشم دلم میخواد ازآب وگل دربیان وبمیرم همین ،خانمایی که همچنین شرایطی دارین چکارمی کنین برای حال دلتون
وای بمیرم🥲چقدر سخته 🫠من میدونم ازدواج کنم همین طوری میشممجبثرم تا اخر عمرم تنها بمونمخانوادمم دوسم ...
می دونی ازدواج خوبه ولی عاقلانه من فقط بخاطر عشق ازدواج کردم توقع زندگی عاشقانه داشتم نه همچنین چیزی و این حالمو بدکرده ،چقدرفیلم حالم بدمیشه دیگه میگم یکم بهم توجه کن میگه بییا دوتایی باهم اینستا وفیلم ببینیم