پارت 124
پارسا رو بغل کردم و بهش شیر دادم
بعد شیر خوردنش برای غذا قیمه بادمجون درست کردم
خونه رو مرتب کردم
پارسا خواب رفت گذاشتمش تو اتاق رو تخت و پتو کوچولوش هم روش دادم سردش نشه
رفتم تو آشپزخونه ناهار بخورم
غذا ریختم تو بشقاب و نشستم رو صندلی
غذام مزه قیمه های مامان رو میداد چقد آشپزیم شبیهش بود...
صدای کلید در اومد که تعجب کردم ساعت 3 ظهر بود..
سپهر اومد داخل و درو بست سلام کرد جوابشو دادم
سوئیچ و کلیداشو رو مبل پرت کرد و رفت سمت اتاق
بهار : سر صدا نکنی پارسا بیدار میشه / چند دقیقه بعد با لباس تو خونه ای اومد
رو مبل دراز کشید
بهار : ناهار بیارم؟ / خوردم / باشه ای گفتم و خودم بعد تمون کردن غذا میز رو جمع کردم و رفتم تو هال رو مبل نشستم که گفت : عصر آماده شو بریم بیرون / کجا؟ / بریم دوری بزنیم بیرون / باشه / خوشحال پا شدم رفتم دوشی گرفتم و اومدم ساعت 4 بود یه آرایش ساده کردم و مانتو زرشکی و شال مشکی و شلوار مشکی پوشیدم سپهرم تیشرت جذب مشکی و شلوار مشکی پوشید برای پارسا ام لباس پوشیدم و سپهر با کلی قربون صدقه بغلش کرد
درو قفل کردم و رفتیم پارکینگ پارسا بغل سپهر بود و سپهر قربون صدقش میرفت منم پشت سرشون راه میرفتم
داشتیم سمت ماشین میرفتیم ک میترا رو دیدیم
اومد جلومون واستاد
طلبکار! جاه طلب!
میترا: سلام آقای دکتر پناهی ! / کنار سپهر ایستاده بودم سرمو بالا گرفتم و سپهر رو نگاه کردم که چهرش قرمز شده بود نگاهشو از میترا گرفت و دست منو گرفت و راهشو کج کرد که میترا دوباره اومد جلومون!
میترا : واقعا برات متاسفم..! تا دیروز که حرف از عشق ( این کلمه رو کش دار گفت) میزدی حرف منو گوش میدادی حالا افتادی تو دام این دختره و محل به من نمیدی؟! سپهر منم میترا!!! همونی که عاشقش بودی.!!! همونی که میگفتی یه تار موتو به هیچ کس نمیدم!! همه اینا کشک بود؟! / باز خوبه قربون صدقه تو رفته بود من که زنش بودم از این چیزا بهم نگفته عجب دل ساده ای داره،
تو همین فکرا بودم که سپهر پارسا رو گرفت طرفم و گفت : برید تو ماشین من میام / میخواستم بزنم لهش کنم اما الان وقتش نبود!
پارسا رو ازش گرفتم و رفتم سمت ماشین...
نشستم تو ماشین و از دور اونا رو نگاه میکردم نمیدونستم چی میگن بهم...
فقط چهره جفتشون عصبی بود... و تند تند حرف میزدن!