خیلی دوستم داشت به معنای واقعی میپرستید منو
قصدشم جدی بود داشت خودشو جمع و جور میکرد با بابام و خانوادمون مطرح کنه
به هر مناسبتی برام کادو میگرفت
کلا حرف حرف من بود
همیشه دنبال خوشحالی من بود
دنبال این بود همه جا باهم باشیم
چند بار کات کرده بودم کلی التماس کرد برگشتم
ولی خب من واقعا دوستش نداشتم حوصله حرف زدن باهاشو نداشتم ذوق نداشتم و حس کردم دارم عمر خودمو اونو تلف میکنم ازش جدا شدم
به نظرتون اشتباه کردم؟