📗 حکایت انوشیروان دادگر
روزی انوشیروان تصمیم گرفت ایوان باشکوه کاخ مدائن را بنا کند. به دستور او، زمینهای اطراف خریداری شدند؛ اما پیرزنی حاضر به فروش خانهاش نشد.
پیرزن گفت:
«من همسایگی با شاهنشاهی چون انوشیروان را به تمام دنیا نمیفروشم.»
انوشیروان از این سخن خوشش آمد و دستور داد خانه پیرزن به همان شکل باقی بماند و بنای ایوان را پیرامون آن بسازند. از آن پس، مردم آن محل را به نام «خانه پیرزن» میشناختند.
هر روز دود آشپزخانه پیرزن بر دیوارهای زیبای کاخ مینشست و گاوش نیز از روی فرشهای ایوان عبور میکرد. غلامان بارها از این موضوع به شاه شکایت کردند؛ اما انوشیروان میگفت:
«هرچه آسیب دید، دوباره تعمیر کنید؛ خانه پیرزن نباید آسیبی ببیند.»
روزی قیصر روم سفیری به ایران فرستاد. هنگامی که سفیر به مدائن رسید، از شکوه و زیبایی کاخ شگفتزده شد؛ اما در گوشهای از ایوان، کجی و نقصی دید. با تعجب پرسید:
«چرا این قسمت را درست نکردهاند؟»
به او گفتند:
«این قسمت، خانه پیرزنی است که حاضر به فروش خانهاش نشد و شاه نیز او را مجبور به فروش نکرد.»
سفیر با تحسین گفت:
«چنین کجی و نقصی که از عدالت و دادگری پدید آمده، بسیار بهتر از زیبایی و شکوهی است که با ظلم و ستم به دست آمده باشد.»
پیام حکایت:
ارزش واقعی قدرت، به شکوه و بزرگی بناها نیست؛ بلکه به احترامی است که برای حقوق مردم قائل میشود.
گاهی یک گوشه ناتمام در کاخ، گویاترین نشانه عدالت است.
#مرگ_بر_امریکا
#حکایت
ڪانــــــــالحکایت و داستان های شنیــــــــدنی👇
❖═▩ஜ••🌱📚🌱••ஜ▩═❖
@Hekayat_shenidani
❖═▩ஜ••🌱📚🌱••ஜ▩═❖