منم مثل تو
تو خونه بابام زندگیم جهنم بود
خواستگار اومد گفتم بزار ازدواج کنم بلکه تنهایی و غمم تموم شه
اولش دوستش نداشتم اصلا بودن باهاش جهنم بود
گذشت و من روز به روز بیشتر عاشقش شدم
عشق باعث شد چشم روی همه چی ببندم... البته راهی هم نبود یا باید تحمل میکردم یا بازم باید تحمل میکردم
همسرم اخلاقش خوبه ها مثلا دست و دلبازه بشدت چشم پاکه و خیلی هم کاریه...
خداروشکر خونه و ماشین و مغازه هم داریم اماااااااااا بشدت وابسته خانوادشه و این باعث شده من حتی یه مسافرت کوچیک دوتایی نتونم برم...
وابستگیش زندگیمو جهنم کرده... فکر میکنه خانواده اش امام هستن و به همین دلیل هیچوقت تو هیچ موردی پشت من واینستاده و این روح منو فرسوده کرده
بدتر از همه اینا اینه که تو یه ساختمونیم و خونه مال همسرمه و هیچوقت رفتنی در کار نیست...
ببخش حرفام طولانی شد