جان یک آدم انقدر می تونه برای دیگران
بی ارزش باشه...
که بشود کسی را سال ها در یک خانه نگه داشت و
یکبار هم ندیدش
که بشود از یک بچه، فقط اطاعت خواست و
هیچ وقت امنیت نداد.
که بشود بزرگ تر بود، قدرت داشت، و
از آن قدرت فقط برای ترساندن استفاده کرد
آن هایی که جای پناه بودند و شدند جای ترس
اسمشان هرچه باشد
خوب میدانند چه کردند
خوب میدانند که هیچ عذری، هیچ توجیهی،
هیچ «نمیدانستم»ی این را پاک نمیکند.
درد، همیشه فریاد نمی کشد..
بعضی دردها ساکت تر می شوند،
کمکم از حرف زدن دست می کشند،
سرانجام، روزی کسی می فهمد که یک صندلی،،
مدت هاست خالی است.
و غمگین ترین بخش همیشه همین است
چیزی که از دست میرود،
با هیچ پشیمانی ای برنمی گردد
کاش یاد بگیریم پیش از آن که دیر شود، ببینیم..🖤😔