دردناکترین قسمت زندگی این است که یک روز به خودت میآیی و میبینی دلت برای چیزهایی تنگ شده که دیگر هیچوقت برنمیگردند؛ برای آدمهایی که حالا فقط خاطرهاند، برای روزهایی که نمیدانستی آخرین باری هستند که با خیال راحت میخندی، برای خودت... همان آدمی که هنوز بلد بود از ته دل خوشحال باشد.
کاش میشد به گذشته برگشت، نه برای تغییر دادن آدمها، فقط برای یک بار دیگر زندگی کردنِ لحظههایی که آن زمان نمیدانستیم چقدر ارزشمندند.
من خستهام...
از قوی بودن وقتی از درون شکستهام، از گفتنِ «خوبم» وقتی هزار حرف نگفته در گلویم گیر کرده، از دلتنگی برای کسی که حتی نمیداند هنوز هم گاهی تمام دنیای من میشود.
و چه تلخ است...
اینکه گاهی آدم نه کسی را میخواهد، نه چیزی را؛ فقط دلش میخواهد چند دقیقه به روزهایی برگردد که هنوز اینقدر غمگین نشده بود...
بعضی آدمها نمیمیرند، فقط از زندگیات میروند؛ اما جای خالیشان هر روز در تو نفس میکشد... 🖤