اضطراب از بیتحرکی تغذیه میکنه.
وقتی تو افکار خودت غرق میشی و نمیتونی از چرخهی نگرانیهای اضطرابآمیزت فاصله بگیری،
ذهنت ممکنه به قفسی تبدیل بشه که خودت رو توش گرفتار کردی.
اما حتی چند قدم پیادهروی، چند تا حرکت کششی یا تموم کردن یه کار کوچیک، میتونه پیام مهمی رو به دستگاه عصبیت بده: “من در خطر نیستم.”
چرا که حرکت کردن فقط جسم رو به جلو نمیبره، بلکه ذهن رو هم به حرکت درمیاره. چون به مغزت یادآوری میکنه که هنوز راهی برای بیرون اومدن از این وضعیت وجود داره.
متأسفانه برای شکستن چرخه اضطراب، نمیتونی منتظر باشی که اول حالت بهتر شه بعد اقدام کنی، گاهی فقط کافیه با یه قدم کوچیک شروع کنی.