سلام دوستان من یه سال و نیم عاشق پسر عمه خودم بودم بعد حالا اونم عاشق من شده با هم که حرف زدیم ( البته من دوست نداشتم حرف بزنم باهاش چون معتقدم که اون نامحرم منه، اونم گفت درک میکنم که درست نیست با هم حرف بزنیم ولی فقط تا آخر امشب بیا حرف بزنیم بعد هرچی تو بگی چشم دیگه پیام نمیدم و منم قبول کردم چون منم یه سال و نیم دوستش داشتم و بهش گفتم ما نباید با هم حرف بزنیم و اگه منو دوست داری باید صبر کنی و ببینیم در آینده چی پیش میاد الان هنوز زوده و نباید ارتباط نادرست داشته باشیم و فقط قبول کردم که تا آخر اون شب باهاش حرف بزنم) بعد که حرف زدیم گفت من از بچگی بهت علاقه قلبی داشتم و دوست داشتم و دارم و بعد توی اون چند ساعت یه سری حرف های محبت آمیز به من زد که منم همش میگفتم حیا رو نگه دار ، از این حرفا نزن(مثلا میگفت اگر خواستگار داشتی سریع باید بهم بگی و دایی نمیتونه دخترش رو به جز من به کس دیگه ای بسپره و باید به فکر خانه باشم و..) منم همش میگفتم هنوز زوده برا این حرفا درست نیست این حرفا رو نزن آخرش هم موقع خداحافظی گفت یه چیزی بگم تو دلم نمونه داره قلبم میاد تو دهنم منم گفتم بگو و گفت دورت بگردم منم گفتم خیلی حرفت زشت بود اصلا خوشم نیومد مثلاً ما نامحرمیم و...
در آخرم گفت خیلی سختمه خداحافظی کنم باهات ولی خدانگهدار. (حالا راستش من یه حال عجیبی دارم یعنی از وقتی که بهش محبت کرده اون علاقه شدیدی که داشتم از بین رفته و یه جوری شدن یعنی اصلا خوشم نیومد که اینجوری رفتار کرد و الان موندم چیکار کنم حس عذاب وجدان دارم هم به خاطر اینه اون شب باهاش حرف زدم و هم اینکه اون رو امیدوار کردم و به من فکر میکنه منم خودمم نمیدونم میخوامش یا نه نمیدونم چیکار کنم
دوست دارم اینه که عکسا و تجربه های واقعی مردم رو داره توش.
بودم خوب کمکم کرد. 
میخواستم باز به دردم خورد.
که همیشه کلی کار داریم خیلی کاربردی و جمع و جوره!
