دلم یک استکان چایی بدون درد میخواهد
دلم آن را که با من این چنین کرد میخواهد
از آن روزی که دور افتاده ام از آغوش پر مهرش
دلم گرمای گرمایی از آغوش خاک سرد میخواهد
مرا پروردی و آخر رها کردی در این پاییز
کدامین باغبان بستان زرد میخواهد...
مرا با درد ویرانی چکار آخر تو میدانی؟
جنون مجنون رسوایی بیابان گرد میخواهد
فراق آوارگی حسرت ستم سیگار تنهایی
کشیدم تا که فهمیدم صبوری مرد میخواهد
غزل کوتاه اما درد من دنباله دارد... آه
دلم یک استکان چای بدون درد میخواهد
