به یه مرحله ای از زندگی رسیدم که
امدن کسی
و
رفتن کسی نه خوشحالم میکنه نه ناراحتم
پُر پُر شدم از هر چی که فکرش بکنی البته نقل الان نیست عمریست
خودت رو جمع و جور کن
افسرده نیستم . اصلا به نظرم به یه سطح خوب رسیدم و اون سطح دوست دارم .
یکم سنت بیشتر بشه وقتی کاری برا کسی انجام میدی توقع نداری ازت تشکر کنه یا محبت کنه
خدا مد نظرت میشه
این جمله هم برا این نوشتم که من مادربزرگم ده تا نوه داشت هیچی نمیرفت پیشش که تنها نباشه من میرفتم
الانم خالم تنها شده باز من باید برم که تنها نباشه بنده خدا اگه یکی درک و شعور داشت یه شب در هفته میرفت راحت تر بودم
۳۰سالتونه ؟! اینا آثار ۳۰ سالگی هسته🦦
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
33 ثانیه پیش
41 ثانیه پیش
44 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز