بچه ها من ۲۸ سالمه با یه دختری از دوران دبستان دوست شدیم و دوستیمون ماندگار شد
الان گاهی مشکلاتشو بهم میگه اونم هم سن منه
این طفلکی اول مادرش فوت کرد بعد چند سالم پدرش بعد این یه داداش بزرگتر داره
پدرش یه خونه داشت که به علت انحصار وراثت ، اینا فروختنو هر کدوم سهمشونو برداشتن
بعد دوستم و داداشش بعد فوت پدر و مادرشون رفتن با مادربزرگشون ینی مادربزرگ مادریشون زندگی میکنن
مادربزرگه یه اپارتمان چند طبقه داره داخل تهران
مادربزرگه علاوه بر خونه ی تهران یه ویلا هم شمال داره که همسرش که میشه پدربزرگ بچه ها اونجا زندگی میکنه و خوده مادربزرگه هم بین تهران و شمال در رفت و امده همش
بعد الان توی تهران دوستم و مادربزرگش طبقه ی بالا هستند و داداشه طبقه پایین
داداشه مجرده
مادربزرگشونم ادم خوبیه ولی انگار طرف داداشه رو بیشتر میگیره .
بعد این داداش دوستم وقتی مامان و باباشونم بودن یکم با دوستم بد بود
دیگه وقتی پدر و مادره فوت کرده ، شده مثل دشمن خونی و قسم خورده این دوستم
دوستم میگه خیلی بهم توهین میکنه
بعد کلا یه مشکل دیگه که خیلی داره دوستمو عذاب میده اینه که این مادربزرگه و برادر دوستم انگار میخوان به هر نحوی شده این بیچاره رو بفرستن بره شمال بمونه
اخه این دوستم بیشتر به تهران عادت داره و توی تهران خوشحال تره ، بعد اینا دنبال بهونن بفرستنش بره
دوستم میگفت برادرم همش به مادربزرگم میگه لیلا (اسم دوسته )
ورش دار از اینجا ببرش شمال و نمیخوام ریختشو ببینم
اصلا دوستم خیلی ناراحته ، شما بجاش بودین چکار میکردین واقعا؟ توروخدا خواهرانه بگید خیلی گناه داره
