فکر می کنم بچه واقعی بابام نیستم .
الان ۱۹ سالمه و ۲ ساله اخیر که با بابام تونستم یکم ارتباط برقرار کنم یعنی تا قبلش معمولا بابام را نمیدیم وحتی اگر میدیدمش هم موقع شام بود و اصلا با هم صحبت نمی کردیم ، الانم که داره باهام صحبت میکنه که اونم موقع شامه بیشتر به خاطر اینه که نسبت به بقیه خواهر برادرام و فامیلامون یکم دستاوردام بیشتره وگرنه اصلا باهام صحبت نمی کنه و خیلی از مواقع حتی با کوچک ترین اشتباه همش تحقیرم میکنه و بهم ناسزا میگه از نظرش خودش حق اشتباه داره ولی من نه .
همیشه درحالت عادی بابام بهم میگه که هیچی نمیشم با اینکه خودمو به هر درو دیواری میزنم تا خودمو بهش ثابت کنم ولی هیچ وقت به چشمش نمیام . دیوونه شدم ، دیگه نمی دونم چیکار باید بکنم که من هم را یکمی دوست داشته باشه .
