دوسش دارم خیلی زیاد.ولی اخلاقاش یجوریه
به اسم شوخی تخریب میکنه بهش میخندم ولی خب بهمم بر میخوره و بهشم وقتی میگم ناراحت شدم میگه بهتر که شدی
چیکار کنم بهش بفهمونم این اخلاقش اصلا بامزه نیست
یه وقتایی حس میکنم همش میخواد رقابت کنه
ارایش که میکنه از قصد میاد تو چشمام نگاه میکنه که نمیدونم دقیقا چیو بهم ثابت کنه منم یه دوبار مسخرش کردم اخه خواهر من این چه کاریه
نمیگمم حسادت میکنه اخه واقعا جفتمون خوبیم خیلی متفاوتیما ولی جفتمون اوکیم
ولی اون زیادی رفته تو فاز رقابت و ...
یکمم اخلاقای خاص داره مثلا خودشیفتس و مشخصه پس فردا به یه جایی برسه اسم ماهم یادش نمیاد از اینایی که از خود مچکره نمیدونم چرا اینطوری شده
بهش افتخارم میکنه
