دعانویسی

ببین من اصلا از ۲۱ ۲۲ سالگی هر چی توی زندگیم دویدم هر بار تلاشام بی نتیجه سد. همه میگفتن تو خیلی موفق میشی اما الان ۳۸ سالمه و هنوز هر بار که میرم کاری کنم یا مریض میشم و از کار و زندگی میفتم یا یه مشکلی پیش میاد که منو باز از زندگی میندازه. انقد عجبیه و تکرار شده که مطمئنم یه چیزی هست. همه ادمای تنبل دورم هم به یه جایی رسیدن اما من هنوز تلاش میکنم و به جایی نمیرسم.

خیلی سال پیش یا بار که اومده بود خونمون بچه فامیلو که سه چهار ساله بود گذاشته بود جلوی در اتاقم تا به اسم بازی هر کی رفت سمت اتاق بگه یکی داره میاد. خودشم توی اتاق بود. من شک کردم اما نرفتم توی اتاق ببینم داره چکار میکنه. سادگی کردم. چند بارم در مورد جن و روح حرف وسط کشید ببینه من چی میگم. منم سنم کم بود گفتم آره برام پیش اومده اذیتم کردن. گفت نترسیدی؟ گفتم نه بسم الله گفتم حل شد نترسیدم. یهو با حرص شدید خندید طوری که صورتش سرخ شد و من از عکسالعملش فهمیدم چرا اون حرفو وسط کشیده بوده. میدونم هم که با ادمای این کاره رابطه داره. حتی کارای دیگه هم کرده مثل دشمن کردن افراد خانواده با هم از طریق بدگویی و بدبینی ایجاد کردن. اینو میدونم که بیمار روانیه و بودن کسایی که حتی نفرینش کردن.

وقتایی که میرم یه کاری کنم به وضوح مشکلاتی پیش میاد که وقتای دیگه نیستن.

چون اون موقع توی این فکرا نبودم دقت نکردم از کدوم کارش شروع شد مشکلاتم. یه بارم چند سال پیش یهو بدون دلیل بدون اینکه مشکلی داشته باشیم گفت مواظب باشید بلایی سرتون نیارم... نمیدونم پلیده یا روانیه در هر صورت از دستش خیلی گرفتاری کشیدم و امیدوارم خدا جوابشو بده

برای اتاقم هم نمیدونم چکار کنم. گوشه هاش سرکه بریزم خوبه؟