دلنوشته

تهش خودت میمونی و حال خرابی که هیچ جوره آروم نمیشه ...

غمی که یک لحظه هم کم نمیشه..

کی میدونه تو تنهایی چه شبایی رو به صبح رسوندی ..

دردای روحی و جسمی که تمومی ندارن

تا چشم کار میکنه ناامیدی و سیاهی مطلق دنیاتو احاطه کرده