حالم خیلی بده توی زندگیم به هیچی نرسیدم
یک عمر رویا پردازی میکردم فکر میکردم قراره کسی بشم هرکی هرچی میگفت قبول نمیکردم
بعد از این همه درس خوندن یه رتبه افتضاح اوردم دلمو خوش کردم که حداقل فوریت قبول میشم اونم باهام لج کردن به خاطر نیم سانت قد ردم کردن
مصاحبه ارتشم رفتم ولی اونم رتبم نمیخوره
اگه خیلی خوش شانس باشم و اون کد رشته اشتباهی که زدم رو سنجش برام حذف کنه میرم شیمی کاربردی که بازم اخرش بیکارم
کاش به حرف مامانم گوش میکردم یکم بیشتر درس میخوندم انقد لج بازی نمیکردم
خجالت میکشم به بابام نگاه کنم شرمنده شدم این همه برام زحمت کشید اخرشم هیچ
دلم برا خانوادم میسوزه به هیچ جا نرسیدم