تک دختر خونه بودم و لوس بابا 😅
از اونایی که هرچی میخاستم برام فراهم بود
ی دختر بچه تپل سفید و بور با لپ قرمز یا ب قول بقیه مثل لبو بودم😂با موهای فرفری مثل سیم تلفن شیرین زبونی یا بهتره بگم بلبل زبونیم همه رو ب خنده مینداخت
حرفا و رفتارایی ک اصلا ب سنم نمیخورد
بنظرم الان ک فکر میکنم من هیچوقت نسبت ب سنم رفتار نکردم بچگی قشنگی داشتم اما نوجوونی اصلا نداشتم الانم ک جوونم زندگی تکراری داره پیش میره
ی روز ب خودم اومدم دیدم دیگه لپام قرمز نیست دیگه موهام فرفری و دوست ندارم دیگه آرزوهای زیادی هم ندارم دختر لوس خانواده خیلی وقته از خاسته هاش میگذره اون دختر بزرگ شد زود ازدواج کرد و زود مادر شد اون دختر اینروزا زیر چشماش یکم سیاه شده و فکر میکنه شاید ۳۰سالگی رو نبینه اون دختر امروز همسر و مادر شده و سهم غذاشو میده ب بقیه اون دختر بزرگ شده و میبینه باید از بعضی خاسته هاش چشم بپوشونه چون الویت چیز دیگه اییه
بعضی وقتا دلم میخاد برگردم ب گذشته همون وقتا که کل استرسم امتحان ریاضی بود
دلم میخاد بازم بشم دختر خانواده و عزیز دردونه اما اینروزا دخترم شده عزیزدردونه ی همه✨
خیلی تغییر کردم دیگه تا صندلی ببینم میشینم برای مهمونی رفتن ذوق ندارم بجای خوراکی مورد علاقه الان شوینده مورد علاقه دارم و ...
همش میگذره مطمئنم🤌✨
