بچه ها من موقع رانندگی خیلی استرس میگیرم نه اینکه رانندگیم بد باشه ها ولی هروقت میدونم میخوام پشت فرمون بشینم از یه ساعت قبلش هی با خودم فکر میکنم چجوری و از کجا برم و چکار کنم. یا نکنه تصادف کنم و... متاسفانه این استرس توی رفتارمم نمود پیدا میکنه با اینکه دلم نمیخواد بروز بدم. مشکلم اینه اطرافیان هی به روم میارن با اینکه تا به حال اصلا تصادفی هم نکردم. مثلا دیروز به خاله م گفتم بریم برسونمت گفت تو حالا تمرین کن بعد مسئولیت ما رو قبول کن. مامانمم پیله کرده تو بلد نیستی بده دخترخاله ت تا خونه بشینه. از دیروز قلبم داره آتیش میگیره. خیلی از هر دوتاشون ناراحت شدم تنهایی بلند شدم اومدم خونه دیگه هم هررررگز نه به خاله م تعارف میکنم نه اگر خودش خواست بیاد میبرمش نهایت میگم فعلا میخوام توی مهمونی بشینم. یا میگم میخوام برم جای دیگه مسیرم نمیخوره (چون خونه هامون نزدیکن) واقعا به دلداری نیاز دارم یعنی همه از اول شوماخر بودن؟ انگار فقط من استرس دارم که باهام اینجوری رفتار میشه
حق داری ولی ارزش نداره اینهمه انرژی بذاری برا حرفی که طرف ممکنه از بی فکری زده باشه
والا توی تصادفات داخل شهر بیشتر خسارات مالیه نه جانی. ببین طرف چقدر جون دوسته که میگه برو یاد بگیر بعد مسئولیت ما رو قبول کن. خب بگو ممنون میخوام پیاده روی کنم هوا به سرم بخوره. یعنی در این حد هم شعور ندارن؟
من کالسکه و صندلی ماشین بچهمو از بیبی لایف گرفتم، تا الان که خیلی راضیام. موقع خرید هم کلی سؤال داشتم، با حوصله راهنماییم کردن. مامکوزی و بیبی برزا هم دارن 🥰 اینم سایتشون، گفتم بذارم شاید به درد یه مامان دیگه هم بخوره:
الان بجای این حرفا پاشو لباس بپوش تنهایی ی دوری بزن. تو دیروز گفتی الان خیابون شلوغه خلوت تر بشه حرک ...
نگفت شلوغی چه تاثیری داره پیله کرده بود سوییچو بده دخترخاله ت بشینه درحالیکه خاله م ماشین ندارن اصلا دختر خاله هم از وقتی گواهینامه گرفته دیگه پشت فرمون ننشته. مامانم خودزنی داره دوست داره بچه خودشو تحقیر کرده بچه خواهرشو ببره بالا
بهش گفتم و با خودمم عهد کردم حتی اگر رانندگیم عالی شد دیگه نه خاله مو جایی ببرم نه مامانمو... اصلا تعارف نمیکنم اگرم خودشون گفتن ما رو برسون میگم ببخشید دیرم شده باید برم جایی. شما بگو نشخوار فکری ولی در این مورد واقعا من میگم واقع گرایی😔😔😔 اعتماد به نفسمو نابود کردن