بچه ها من موقع رانندگی خیلی استرس میگیرم نه اینکه رانندگیم بد باشه ها ولی هروقت میدونم میخوام پشت فرمون بشینم از یه ساعت قبلش هی با خودم فکر میکنم چجوری و از کجا برم و چکار کنم. یا نکنه تصادف کنم و... متاسفانه این استرس توی رفتارمم نمود پیدا میکنه با اینکه دلم نمیخواد بروز بدم. مشکلم اینه اطرافیان هی به روم میارن با اینکه تا به حال اصلا تصادفی هم نکردم. مثلا دیروز به خاله م گفتم بریم برسونمت گفت تو حالا تمرین کن بعد مسئولیت ما رو قبول کن. مامانمم پیله کرده تو بلد نیستی بده دخترخاله ت تا خونه بشینه. از دیروز قلبم داره آتیش میگیره. خیلی از هر دوتاشون ناراحت شدم تنهایی بلند شدم اومدم خونه دیگه هم هررررگز نه به خاله م تعارف میکنم نه اگر خودش خواست بیاد میبرمش نهایت میگم فعلا میخوام توی مهمونی بشینم. یا میگم میخوام برم جای دیگه مسیرم نمیخوره (چون خونه هامون نزدیکن) واقعا به دلداری نیاز دارم یعنی همه از اول شوماخر بودن؟ انگار فقط من استرس دارم که باهام اینجوری رفتار میشه
چند وقته رانندگی میکنی
چقدر نشخوار ذهنی داری اههههه
رانندگی هم یاد میگیری
اینقدر رانندگی میکنی که تهوع ت میگیره از رانندگی
همه اوایل همینن دیگه والا من تصادف هم کردم پیش میاد دیگه فقط با تکرار و تمرین درست میشه ولی استرست رو پیگیر شو فکر ادم بهم میریزه نمیذاره تصمیم درست بگیری
آخه چرا بقیه باید دخالت کنن و منو بیشتر به هم بریزن. والا خاله م دیروز یه جوری از مهمونی فرار کرد و رفت خودم بیشتر ترس برم داشت گفتم نکنه واقعا من اینقدر بدم! استرس هم بیشتر بشینم از بین میره ولی کینه اطرافیان همیشه توی دلمه
قبول دارم خودمم نشخوار فکری دارم ولی دیروز جوری با من رفتار کردن که خواهرمم ناراحت شده بود. شب مامانم زنگ زد گفت خواهرت تا خونه داشت منو دعوا میکرد که چرا این حرفو بهش زدی. چرا بهش پیله میکنی ماشینو بده دختر خاله ت (آخه بارها توی مهمونی های دیگه هم گفته اولین بارشم نیست) فکر کن چجوری به من حمله کردن که خواهرمم ناراحت شد. گفتم خاله بیا برسونمت یا بگه ممنون نمیام یا بیاد دیگه این چرت و پرتا چیه