بنام خدایی که

به نام خدایی که هیچوقت دعام رو اجابت نکرده

همیشه غمامو نگاه کرده اما

دخالت نکرده

به نام خدایی که من که ندیدم

میگن مهربونه

که اخماش واسه ما بگو و بخندش

واسه دیگرونه

به نام خدایی که هرچی میگردم

پیدا نمیشه

که از بس بزرگه توی خونهی ما

اصلاً جا نمیشه

خدایی که دست از همهچی کشیده

همینجوری خیره

نشسته ببینه به چی دلخوشمن

همونو بگیره

نمیسازه با من

نمیذاره اصلاً من آروم بمونم

منی که نه کاری بهش دارم آخه

نه همقد اونام

منی که یه عمری صداش کردم اما

سراغم نیومد

یهبار یه توکپا تا رو پادریِ

اتاقم نیومد

نیومد یه بار از سر مهربونی

بشینه کنارم

بشینه بذاره یه خورده سرم رو

رو شونش بذارم

گله میکنم از

خدایی که سخته

که زورش زیاده

به این راحتیها صمیمی نمیشه

غرورش زیاده

گله میکنم از

خدایی که دیره

خدایی که دوره

خدایی که آره صبوره

ولی خب

زیادی صبوره

شما که خداتون

تو ذکر و دعاهای آمادهتونه

شما که خداتون همون

مهر و تسبیح سجادهتونه

میدونم که حرفام براتون عجیبه

با هم خیلی خوبین

میدونم قراره که سنگ خدا رو

به سینه بکوبین

دیگه حرف خیلی زیادی نمونده

به غیر از همین که

خداتونو دیدین

اگه یادتون بود فقط بهش بگین که

یه عمر هرچی خواستم

ندادی و گفتی

اینا اشتباهه

از این به بعدم ببین چی درسته

ببین چی صلاحه....🥲