پدر و مادرت، آغاز پیر شدنت را نمیبینند؛
همسرت، کودکی گمشدهات را نمیشناسد
و فرزندانت، جوانی ازدسترفتهات
را به یاد نخواهند آورد..
آدمها هرکدام در فصلی از زندگیات
کنارت هستند و میگذرند؛
اما تو، تمام عمر را با خودت زندگی میکنی..
پس با خودت مهربان باش؛
در قصهای که همه روزی از آن میروند،
تنها کسی که تا پایان میماند، خودِ تویی..