این روزا رو با فکر و خیال های زیادی سپری میکنم؛
برا فرار از فکرام اینستا رو برا اولین بار نصب کردم، تا بیشتر سرگرم بشم و کمتر به چیزایی که تو ذهنمه مشغول بشم.
مدتها جنگیدم و الان منتظر نتیجم، و چقد این انتظار سخته...
کاش پایان تموم این سختی ها و صبر کردنام همونی باشه که من میخوام!
کاش حتی قشنگ تر از چیزی باشه که من تصور میکردم؛
کاش اون اتفاقی که منتظرشم رخ بده و بتونم پشتِ این کوچه ی بنبستی که سال ها توشم رو ببینم، پایانِ تموم این سیاهی ها رو..!
بتونم ببینم اون طلوع خورشید از پشت کوه چقد قشنگه، قشنگی تموم چیزایی که سالا به خاطر وضعیت بدی که توش بودم رو نادیده گرفتم رو دوباره ببینم، دوباره حس کنم...
کاش این بارم برای من بشه!
حتی نمیتونم به نشدنش فک کنم؛ چون اون وقت چیزی از قلب من باقی نمیمونه.
۱۴۰۵/۸/۱۳