و به فرزندانم در چندین نسل بعد فکر میکنم که سیاهی موهایشان رو به زردی می رود جزئیات شرقی در چهره شان کم رنگ می شود
و احتمالا به یاد نخواهند آورد که ریشه ای آریایی دارند
سعدی و حافظ و مولانا را هرگز نخواهند شناخت و نوروز را هرگز جشن نخواهند گزفت
ایران عزیز من تصویری غریب برای آنها خواهد بود
آه و هزار آه
نویسنده : نامشخص
(صرفا چون خوندم شبیه من بود و به احتمال زیاد سرنوشت نوادگان من 🤍)