به نام خدایی که هیچوقت دعامو اجابت نکرده
همیشه غمامو نگاه کرده اما دخالت نکرده
به نام خدایی که من که ندیدم،میگن مهربونه
که اخماش واسه ما بگو و بخنداش واسه دیگرونه
به نام خدایی که هر چی میگردم پیدا نمیشه
که از بس بزرگه توی خونه ما اصلا جا نمیشه
خدایی که دست از همه چی کشیده
همینجوری خیره نشسته ببینه
به چی دلخوشم من همونو بگیره
نمیسازه با من نمیذاره اصلا من آروم بمونم
منی که نه کاری بهش دارم آخه نه هم قد اونم
منی که یه عمری صداش کردم اما سراغم نیومد
یه بار یه توک پا تا رو پادری اتاقم نیومد
نیومد یه بار از سر مهربونی بشینه کنارم
بذاره یه خرده سرم رو رو شونش بذارم
گله میکنم از خدایی که سخته که زورش زیاده
به این راحتیا صمیمی نمیشه غرورش زیاده
گله میکنم از خدایی که دیره،خدایی که دوره
خدایی که آره صبوره ولی خب زیادی صبوره
شما که خداتون تو ذکر و دعاهای آمادتونه
شما که خداتون همون مهر و تسبیح سجادتونه
میدونم حرفام براتون عجیبه با هم خیلی خوبید
میدونم قراره که سنگ خدا رو به سینه بکوبید
دیگه حرف خیلی زیادی نمونده به غیر از همین که
خداتونو دیدین اگه یادتون بود فقط بهش بگین که
یه عمر هر چی خواستم ندادی و گفتی اینا اشتباهه
از اینجا به بعدم ببین چی درسته ببین چی صلاحه