دلم گرفته

از آدمایی که دور برم بودن شناختمشون از اعتماد بیجا از اینکه روز به روز تعداد دوستان کمتر میشه جمعا به چند تا دوست مونده از اینکه نمیتونم دیگه اعتماد کنم از اون ور هم بسیار کینه ایم هیچی از یادم نمیره این ویژگی هم خودمو هم خانوادمم اذیت میکنه ای خدا دلم پاک بود همه رو مثل خودم میدیدم چه میدونستم اونا مثل من نیستن چه میدونستم