یه دوستی دارم که خیلی بهم فحش میده مثلا یچیزی میگم برمیگرده میگه برو بمیر خاک تو سرت
یا مثلاً بمن زنگ میزنه ۱ ساعت بکوب حرف میزنه اجازه نمیده من یه کلمه بحرفم!!
وقتی دردی داره میاد بمن پیام میده مثلا میگه با دوست پسرم تموم کردم منم میگم عیب نداره فرد مناسبی نبود
فردا میبینم رفته با یه پسر دیگه اونم ولش کرده میاد دوباره بمن میگه منم تا برمیگردم نصیحت میکنم میگم به همه پسرا که نباید بله بگی یکم سینگل بمون یکی بهترش گیرت بیاد برمیگرده میگه نه به هیچکس مربوط نیس خودم بهتر میدونم
با یکی از فامیلامون دوست شده بود تولدش بود اومد کلی التماس کرد که منم باید با خودت ببری تو دعوتی
منم به زورو کلی سختی مادرشو قانع کردم که تولد خودمه
رفتیم تولد خانوادگی بود یهویی آشناهاشون دید اونجاس گف وای میره به خواهر و مادرم میگه اونم قشنگ دیدش اومد گف اینجا چکار میکنی منم گفتم دوست منه مهمون اوردم بعد تولد بمن اومد پیام داد که من میترسم بره به خانوادم بگه منم گفتم نترس خودم برات حلش میکنم اصلا نمیزارم مامانت بفهمه برگشته میگه آها نه لزومی نیس چیزی بگی به هیچکس مربوط نیس الا مامانمم
منم گفتم تمام
وقتی مشکلی داره میاد بمن میگه منم وقتی میگم اینجوری میتونی مشکلتو حل کنی قبول نمیکنه اصلا تا حرف از موفقیتم میشه خیلی حسوده اصلا به حرفام گوش نمیده
