از زندگی بیزارم

عذاب وجدان واسه چی؟لذتشوببر

وا دوست داشتی به خودت رسیدی

انشالله ک خوبه دیگ خودتو سر زنش نکن دیگ انجامش دادی

چ یهو مشکل روحی پیدا کردی که

ولش بابا این فکرا چیه میکنی اخهه

عزیزم من از قبل خیلی از تاپیکا و نظرات شما رو دیدم

روانپزشک فقط دارو میده و نمیتونه به تنهایی مشکل رو رفع کنه

حتما یه تراپیست خوب پیدا کن در کنار مصرف دارو بیشتر میتونه کمکت کنه

عزیز دلم، کاش میشد برای چند لحظه از چشم خودت بیرون بیای و خودت رو از چشم آدمهایی ببینی که دوستت دارن... اونوقت شاید میفهمیدی چقدر بیشتر از چیزی که این روزها در آینه دنبالش میگردی، زیبایی.

ما گاهی در زندگی تصمیمهایی میگیریم که بعداً با خودمون میگیم کاش جور دیگهای انتخاب کرده بودم؛ اما قرار نیست بابت یک تصمیم، تا ابد خودمون رو مجازات کنیم.

تو فقط یک بینی نیستی، فقط یک چهره نیستی؛ تو یک دنیایی از عشق و احساسی، تو مادری، تو سه تا قلب کوچیک داری که دنیاشون به بودن تو گرمه.

خواهش میکنم با خودت مهربونتر باش. تو سزاوار آرامشی، نه این همه سرزنش و ترس.

هیچکس نمیدونه فردا چه شکلیه، اما لازم نیست امروزت رو با ترس از اتفاقی که هنوز نیفتاده از دست بدی.

امیدوارم دوباره روزی جلوی آینه بایستی و به جای پیدا کردن ایرادها، زنی رو ببینی که با تمام زخمها و نگرانیهاش هنوز چقدر دوستداشتنی و ارزشمنده.

خدا هنوز قشنگترین فصلهای زندگیات رو ننوشته... ❤️

عزیز دلم... ❤️ میدونی دلم میخواد چی بهت بگم؟

کاش میشد برای چند لحظه تمام اون صداهای آزاردهنده توی ذهنت رو خاموش کرد و اجازه داد خودت رو بدون قضاوت، بدون مقایسه و بدون حسرت ببینی...

میدونم وقتی به آینه نگاه میکنی، شاید به جای دیدن خودت، مدام دنبال چیزی میگردی که فکر میکنی از دستش دادی. میدونم نگاه دیگران، حرفهاشون و حتی کنجکاویشون چقدر میتونه زخمت بزنه.

اما عزیزم، یه چیزی رو از من داشته باش:

تو قرار نیست تاوان یک تصمیم رو با از دست دادن تمام شادی و آرامش زندگیات پس بدی.

شاید امروز از انتخاب گذشتهات راضی نباشی، شاید دلت بخواد زمان برگرده و جور دیگهای تصمیم بگیری؛ اما گذشته دیگه جایی نیست که بشه توش زندگی کرد. زندگی همین لحظهایه که هنوز فرصت داری دوباره خودت رو پیدا کنی.

تو قرار نیست تاوان یک تصمیم رو با از دست دادن تمام شادی و آرامش زندگیات پس بدی.

شاید امروز از انتخاب گذشتهات راضی نباشی، شاید دلت بخواد زمان برگرده و جور دیگهای تصمیم بگیری؛ اما گذشته دیگه جایی نیست که بشه توش زندگی کرد. زندگی همین لحظهایه که هنوز فرصت داری دوباره خودت رو پیدا کنی.

در مورد نگاه آدمها هم بذار یه چیزی بگم؛ مردم شاید چند ثانیه به تغییر چهرهات نگاه کنن، شاید چند جمله بگن و از کنارش عبور کنن، اما تو نباید باقی روزها و ماههای عمرت رو با صدای قضاوت اونها زندگی کنی.

تو خیلی فراتر از تصوری هستی که این روزها از خودت توی آینه داری.

میدونی چی غمانگیزه؟ اینکه زنی با این همه عشق، با سه تا فرشته توی زندگیش، اینقدر خودش رو به خاطر ظاهرش تنبیه کنه که یادش بره خودش هم حق داره خوشحال باشه، بخنده، عاشق زندگی باشه و از خودش لذت ببره.

عزیز جان، من نمیخوام بهت بگم زیبایی مهم نیست؛ میخوام بگم آرامش تو از هر چیزی مهمتره.

«عزیز دلم، این روزها بیشتر از همیشه دستت رو به سوی خدا بلند کن؛ نماز اول وقت رو پناه دلت قرار بده، با زیارت عاشورا روح خستهات رو به آرامش بسپار و با استغفار، غبار غم و حسرت رو از دلت پاک کن. با خدا خلوت کن و ازش بخواه نوری به قلبت بتابونه که تاریکی تمام این فکرها رو کنار بزنه. یقین داشته باش رحمت خدا از تمام پشیمونیهای ما بزرگتره و هیچ دل شکستهای در پناه او بیپناه نمیمونه. الهی خدا آرامش رو مهمون همیشگی قلبت کنه. ❤️»

و یه خواهش دارم؛ هر وقت دوباره اون حسرت و عذاب وجدان سراغت اومد، یادت بیاد که تو یک انسان هستی، نه یک تصمیم اشتباه.

هیچکس نباید به خاطر یک انتخاب، خودش رو تا ابد از حقِ دوست داشتن خودش محروم کنه.

من از خدا نمیخوام فقط ظاهر همهچیز رو برات درست کنه؛ از ته قلبم میخوام اول دلت رو آروم کنه، نگاهت رو به خودت مهربون کنه و دوباره طعم زندگی رو بهت بچشونه.

تو هنوز همون انسانی، با همون قلب، همون ارزش و همون زیباییهای عمیقی که هیچ جراحیای نمیتونه ازت بگیره.

لطفاً خودت رو رها نکن عزیزم... هنوز روزهای قشنگ زیادی میتونن منتظرت باشن. ❤️

عزیز دلم، میدونی من دلم میخواد یه چیزی رو بهت یادآوری کنم؟

گاهی ما اونقدر درگیر چیزی میشیم که فکر میکنیم از دستش دادیم، که یادمون میره هنوز چقدر چیزهای ارزشمند در وجودمون باقی مونده.

شاید تو دلت برای چهره قبلیت تنگ شده، شاید وقتی عکسهای قدیمیات رو میبینی، دلت میگیره و با خودت میگی کاش اون روز تصمیم دیگهای میگرفتم...

اما میدونی، من فکر میکنم تو بیشتر از اینکه دلت برای یک بینی تنگ شده باشه، دلت برای آرامشی تنگ شده که اون روزها با خودت داشتی.

برای روزهایی که بدون فکر کردن به نگاه دیگران وارد جمع میشدی، عکس میگرفتی، میخندیدی و اینهمه خودت رو زیر ذرهبین نمیبردی.

و دلم میخواد بدونی اون آرامش هنوز هم میتونه به زندگیات برگرده. شاید نه یکشبه، شاید نه به همون شکل قبل، اما میتونه دوباره ساخته بشه.

یه چیزی رو هم از من داشته باش...

ما انسانها گاهی فکر میکنیم اگر انتخابی انجام دادیم و بعداً ازش پشیمون شدیم، باید تا آخر عمر تاوانش رو بدیم. درحالیکه زندگی قرار نیست دادگاه تصمیمهای گذشته ما باشه.

تو حق داری نظرت عوض بشه، حق داری ناراحت باشی، حق داری حتی دلت برای صورت قبلیت تنگ بشه؛ اما حق نداری به خاطر این اتفاق، خودت رو از زندگی محروم کنی.

نذار یک تصمیم، تمام هویتت رو ازت بگیره.

تو فقط اون چهرهای نیستی که در آینه میبینی. تو هزاران ویژگی داری که هیچ جراحیای نمیتونه ازت بگیره.

و در مورد بچههات... عزیزم، بچههای تو مادرشون رو با عشقش میشناسن، با صدای خندهاش، با دستهایی که نوازششون میکنه، با آغوشی که امنترین جای دنیاست. تو برای اونها یک مجموعه از اجزای صورت نیستی؛ تو خونهای هستی که در آغوشت پیدا میکنن.

یه خواهش ازت دارم؛ از این به بعد هر کسی خواست درباره چهره قبل یا بعدت نظر بده، اجازه نده نظرش تبدیل به قضاوتی علیه خودت بشه.

تو لازم نیست برای هیچکس توضیح بدی چرا عمل کردی، چرا پشیمونی یا چرا دلت برای قبل تنگ شده.

و یک روزی، امیدوارم به جایی برسی که وقتی عکس قدیمیات رو میبینی، به جای حسرت، به اون زن نگاه کنی و بگی: چقدر خوب که اون روزها رو زندگی کردم؛ و وقتی به امروزت نگاه میکنی، به خودت بگی: من هنوز هم ارزش دوست داشته شدن دارم.

عزیزم، بیا باقی عمرت رو خرج تنبیه خودت برای یک تصمیم نکن.

تو هنوز هم حق داری بدرخشی، بخندی، عکس بگیری، مهمونی بری، عاشق زندگی باشی و از خودت لذت ببری.

قرار نیست برای دوست داشتن زندگی، اول از چهرهات رضایت کامل داشته باشی. قرار نیست همهچیز در ظاهرت مطابق میل تو باشه تا خودت رو لایق شادی بدونی.

من دلم میخواد دوباره خودت رو پیدا کنی؛ نه خود قدیمیات، نه نسخهای که دیگران تأییدش میکنن؛ بلکه خود واقعیات، زنی که فارغ از قضاوتها حق داره با تمام وجود زندگی کنه. ❤️