میخواستم از افرادی که تجربه تروما داشتن و بعد از مدتی تا حدی بهبود پیدا کردن اما با نزدیک شدن به سالگرد اون تجربه دوباره افزایش علائم یا واکنشهای روانی رو تجربه کردن چیزی بپرسم ممنون میشم جواب بدید
چطور با اون دوره و احساس ترس از برگشتن به وضعیت قبلی کنار اومدید؟
چه چیزهایی واقعا کمکتون کرد؟ چه چیزهایی وضعیت رو سخت تر کرد؟
دوره ترومای سوده هروی رو بگیر
من به سالگردا توجا نداشتم به حال و هوا توجه داشتم
مثلا یه مکان تکراری یا یه مکان مشابهش
حرفای مشابه اتفاقات مشابه
تا پای پنیک اتک می رفتم باز
مدرسه بود معاون و دوستای تاکسیک و حرومی الحمدلله روزی صدمرتبه شکر دیگه نمی بینمشون
ممنونم ازتون واقعا لطف کردید که تجربتون رو باهام به اشتراک گذاشتید پیشنهاداتون رو حتما امتحان میکنم مخصوصا نوشتن و تکنیکهای آرامسازی امیدوارم حال شما هم روزبهروز بهتر بشه
فقط اینا تجربه شخصی خودتونه درسته؟
من با این مشکل مواجه بودم
گاهی حتی به زمان توجهی نداشتم ولی میدیدم انگار حالم خوب نیست بعد متوجه میشدم الان سالگرد اون مشکلیه که واسم پیش اومده
ارتباط با خدا و بالا بردن بعد معنوی خیلی به من کمک میکنه
و مشغول شدن و هدف دار شدن زندگی
توی اون زمان خاطرات جدید و خوب واسه خودت بساز
حادثه تو زمستون بود ولی از حالا دارم حسش میکنم دقیقا مثل چیزی که شما گفتی بخاطر نور صدا یا حالا محرک هایی که اون زمان هم احتمالا بودن من زیاد آدم معتقدی نیستم به هر حال خیلی ممنونم از راهنماییتون
ببین از حسی که داری نترس
بزار سالگرد تروما بیاد حتی اون شب اگه حالت بد باشه اشکال نداره میتونی حتی یه چیزی بنویسی اون روز و نگهش داری سالای بد انقدر درد نداره
ینی داره ولی انقدر انقدر درد میکشی که کلا خسته میشی همه چی ازار دهنست ولی دیگه حسش نمیکنی چون به مرحله خستگی رسیدی برای من اینجوری بوده
