انسان همیشه نیازمنده.نیاز به آب و غذا،پوشاک...نیاز به پول.نیاز به عشق.وقتی به نیاز ها نرسه رنج میبینه و وقتی هم میرسه،نیاز جدیدی پیدا میکنه پس میشه گفت انسان همیشه در رنجه.رنج خواستن،رنج نرسیدن،رنج زندگی.ای کاش میشد بدنیا اومدن دست خودمون بود.و دنیایی که سراسر بی نظم و بی عدله.گوشه ای فرد با گشنگی میخوابه و گوشه ی دیگه از درد شکم و پرخوری بی خواب شده.گوشه ای فرد هر روز مجبوره کاری که علاقه ای بهش نداره رو هر روز انجام بده که بتونه ادامه بده و گوشه ی دیگه فرد از روی دارایی و ثروت غرق در انواع شادی ها و دغدغه های مسخره.کاش دنیا جور دیگه ای بود.کاش میشد نبود.