اگه میتونی خیلی صبوری کنی یه چند سال اول کوتاه بیا تا وقتی حسابی زندگیت جا بیفته و اون پسر بشناستت، چند سال اول نباید غر بزنی و شکایت کنی، بعد کم کم از مادرش فاصله بگیر، چون مادره اهل غرغر کردن و کنترل کردنه شروع میکنه به پسرش گیر دادن که چرا نمیاد زنت و چرا ال و چرا بل ، پسره هم چون آرامش رو تو زندگی با تو پیدا کرده از مادرش فاصله میگیره و تا آخر عمر دیگه افسار زندگی دست خودته، این راهشه ولی باید چند سال اول حسابی صبوری کنی.