دوستان 23 سالمه، افسردگی دارم نمیرم از خونه بیرون، یعنی جایی واسه رفتن ندارم. پشت کنکور تجربی یه جورایی! حالا شما اگه جای من بودید، چی کار می کردید؟ رها کردن کلاً درس و رفتن سر کارایی مثل آرایشگری، خیاطی، (اصلاً بهشون علاقه ندارم، از اون شاگرد اول کلاس بودم که همیشه سرم تو کتاب بود)، رفتن همین جوری یه دانشگاه پیام نور، ازدواج، یا آروم کردن ذهن و تلاش برای یه دانشگاه خوب و رشتهٔ خوب؟ (تا حالا کنکور ندادم، چون سال آخر دبیرستان به خاطر فشار درسا حالم بد شد و نتونستم ادامه بدم) خیلی اوضاعم بده، نمیدونم چه کنم! تنها چیزی که بلدم 60 درصد مطالب درسی دبیرستان هست چون کلی خونده بودم، کلی تست زده بودم، کلی مسئله از لحاظ تشریحی هم اوکیم، فقط یه سال باید وقت بگذارم. ولی میگم دیر هست، چون تاحالا سر کار و اینا هم نرفتم احساس میکنم دختر عقب مونده ای هستم 😭
احساسی ک فضای مجازی و اینستا بهت میده
اگه من جات بودم امسال کنکور میدادم قبول نمیشدم میرفتم دنبال هنری و حرفه ای
اسی کی گفته دختر باید حتما درس بخونه و سرکار بره؟
یعنی کسی که شرایط این کارا رو نداره عقب موندست؟
نخیر جانم
بشین با خودت ریلکس کن هدف بزار اول یه کنکور عالی بدی
بری دانشگاه
بعدش نیاز بود میری سرکار
به خودت سخت نگیر
هنوز یه بارم کنکور ندادی
امسال تلاش کن به امید خدا نتیجه میگیری
اگر یک درصد رشته دلخواهت نیاوردی و نخواستی دیگه کنکور بدی
برو یه کارشناسی بخون که برای کارمندی بدردت بخوره
شانس آزمون استخدامی داشته باشی
در کنارش هم یه لاین آرایش و زیبایی انتخاب کن
چه زشتیییی مگه همون سالای اول قبول میشن؟
تو اینقدر باید تلاش کنی تا موفق بشی مهم نباشه چنددددبار این اتفاق افتاده
ادیسون بود کیبود برای اختراعش هزاررررررر بار تلاش کرد تا موفق شد
اون گفت چرا دیر شده؟
جامعه الان عقب موندست انتظار دارن دختر تا ۲۰ سالگی بهترین دانشگاه درس بخونه سرکارم بره مستقل شه...