طولانی می نویسم که نخونید .
تاپیک های من پرت نوشته وحرفای توی ذهنمه که دوست دارم تبدیل به کلمه کنم که سعی کنم آروم تر بشم و میدونم هیچکدوم از شما با خوندنشون ، چیزی متوجه نمیشین .
پس بگذر و برو تاپیک بعدی :)
دیگه حوصله ندارم چیزی که بهم ربطی نداره آزارم بده.
متنفرم از تحمل چیزایی که خودم انتخابشون نکردم. لعنت به دختری که داره با دوست پسرش بیست دقیقه توی محیط عمومی دعوا میکنه ، لعنت به اونی که داره با صدای بلند اَخبار میبینه.
لعنت به ایرپادی که وصل نمیشه.
لعنت به این صداهای لعنتی.
لعنت به کابوس و خواب بد .
لعنت به تموم اون آدمایی که وسط غم شدید و سوگت، یه درد دیگه شخصا اضافه میکنن و رنجو رسما تبدیل به تروما میکنن برات ؛ بببین
💩💩 تو گور همه تون .
کاش میشد ازتون بپرسم
مثلاً الان خوشحالین؟!
الان بهتر شده وضعیت زندگیتون؟! الان شبا بهتر و آروم تر میخوابین؟! آزار دادن بی دلیل بقیه ، حال شمارو بهتر کرد؟!
شمارو کاملا ارادی میل دارم عین سگ وحشی و درنده
با دستای خودم قطعه قطعه کنم ، چون شما به شکل ارادی تصمیم میگیرین انسان نباشین
تمام طول زندگیم مشکلم این بود که نمیدونم کجای قیافم شبیه آدمیه که بقیه فکر میکنن اگه ک***شر بگن ،
نرینم بهشون
وسط این شرایط
فقط اون روانی که برگشت و خیلی جدی گفت مشکل از خودته .
آره روانی ، آره :)
امیدوارم اگه خدایی هست و کارما افسانه نیست ، اون روی سکه زندگی شمارو هم ببینم
خیلی حقیر ، پست و ترحم برانگیزید و نمیدونم چجوری از این حجم رذالت و پستی خودتون ، دیوونه نمیشین ؟!
مشکل اینجاست اگه تمام کلمات دنیا هم الان فحش بشن ، نمیتونن باعث بشن عصبانیتم ، فروکش کنه .
مجددا بگم که 💩 تو گور همه تون .