درددل

‏هیچوقت نتونستم به رفتنِ آدما عادت کنم.

هر خداحافظی، منو برمیگردونه به همون لحظهای که فهمیدم بعضی آدما رو دیگه هیچوقت نمیشه برگردوند.

شاید برای همینه با رفتنِ هر آدمی، انگار تکهای از من هم باهاش میره، تکه ای که دیگه هیچوقت به من برنمیگرده.