روزی حکیمی به شاگردانش گفت:
«فردا هرکدام یک کیسه بیاورید و در آن، به تعداد آدمهایی که دوستشان ندارید و از آنها بدتان میآید، پیاز بریزید.»
روز بعد همه همین کار را انجام دادند.
حکیم گفت:
«بسیار خوب. از این به بعد هرجا که میروید، این کیسه را با خود حمل کنید.»
شاگردان بعد از چند روز خسته شدند و به حکیم شکایت بردند:
«پیازها سنگین هستند، بسیاری از آنها گندیدهاند و بوی تعفن گرفتهاند... ما را اذیت میکنند. میشود دیگر این کار را تمام کنیم؟»
حکیم گفت:
«این شبیه وضعیتی است که شما کینهٔ دیگران را در دل نگه میدارید. این کینه قلب و دل شما را فاسد میکند و بیشتر از همه، خودتان را اذیت خواهد کرد. پس ببخشید و بگذرید تا آزار نبینید.»
گاهی چیزی که فکر میکنیم برای تنبیه دیگران در دل نگه داشتهایم، بیشتر از همه خودمان را خسته و فرسوده میکند.
🌱 ببخشیم و سبکتر زندگی کنیم.
