البته اسمش فرارکه نمیشه گفت
۲۶سالمه.ولی خب میخوام برم
برم جایی که دیگه خانوادمو نبینم
کلا دلم میخوام حذف کنم خانوادمواززندگیم
من از شوهرم جدا شدم برا همین باهام بد شدن که چرا همچین شوهری رو اینکارکردی باهاش
امروز دعوا اساسی کردم
وسایلامم جمع کردم فردا صبح زود برم یک شهردیگه که هیچ اثری ازم پیدا نکنن
ازطرفی دلم میسوزه که دق میکنن اگر اینکارو کنم
درحالی که خودم ذره ذره دارم آب میشم
اونم نه اینکه خودم اواره کنم نه،پول دارم یک مقداری
بعدم یکاری پیدا میکنم اونجا
نظرتون و دلایلتون؟
منم یه بار رفتم
همچین شوهری رو چرا ول کردی خو؟
به نظرم اشتباهه اول حسابی پولدار شو بعد برو
کار خوبی میکنی .از این ستون به اون ستون فرجه فقط خداوند توی زندگیت داشته باش
به نظرم مطمعن تر اینکارو بکن
درکت میکنم
منظورم از مطمعن تر اینه که یکم کار کنی پول بیشتر جور کنی یا حداعقل کا و پیدا کنی بعد بری
منکه مرد هستم ۲ ماهه خونه نرفتم بچه هامو ندیدم دارم نابود میشم خواهرم برگرد پیش خانوادت هیچکس دلسوز تونیست روزگاره سختی شده مثل ده سال پیش نیست امیدوارم گوش بدی
نکن این کار را آواره می شی ا ز طرفی هم آدم ها خطرناک اند تا بفهمند یک دختر تنها تو یک شهری است خیلی براش مشکل ایجاد می کنند
بنظرم سعی کن خودت خونه نباشی نه اینکه فرار کنی من خودم خونه نمیتونستم تحمل کنم ولی توان و شرایط رفتن نداشتم بهترین کاری که کردم خودم بیرون از خونه مشغول کردم انقدر الان خونه نیستم که دیگه کسی حرفیم نداره بهم بزنه چون وقتی میرسم فقط میخوابم
نهههه تو به حمایت خانوادت نیاز داری
کاری نکن که بعداً پشیمون بشی
کاش یه تولیدی پیدا کنی با جای خواب .. بری ببینی .. بعد اقدام کنی
